Gwen's blogspace!

STOP!!!!

2006-03-28T21:42:00.000+02:00

Over en uit. Stop. Death end. Einde. Finito. Kappen. Nokken.
Hoe je het ook noemt het komt op hetzelfde neer.
Gwennus legt haar blogpen neer.
Zoals zovelen is voor mij ook geen heil meer in het loggen. Waarom ik begon, die reden laat me ook stoppen. Ik begon omdat ik gezellig met mijn zus en vriendinnen kon loggen. Nu hun het niet meer doen is er voor mij geen lol meer aan.
Ik vond het leuk om jullie logs te lezen, begrijp me niet verkeerd, maar ik heb er gewoon geen zin meer voor.

Het is dus over. Misschien dat ik eens in de zoveel tijd nog een pitstop maak bij een van jullie, maar ik kan het echt niet meer opbrengen om dit dagelijks te doen of deze log bij te houden.

Rest mij nog te zeggen.... Bedankt. Mogen jullie levens omringd worden door geluk en liefde.

Liefs Gwennus

Verliefd.....

2006-03-23T19:38:00.000+01:00

NEEEEEEEE!!!!!!!!!
Het is toch gebeurd. Ik wilde het niet. Echt waar! Ik wilde echt niet verliefd worden, maar ik kon er niets aan doen. Het overkwam me gewoon. Na al mijn trouwe beloftes en de eden die ik heb gezworen en dan toch word ik verliefd.
Het is best een knappe jongen. Niet bijzonder, maar zeker niet verkeerd om naar te kijken. Maar waar ik echt verliefd op ben geworden is zijn binnenkant. Hij heeft een van de geweldigste persoonlijkheden die ik ooit ben tegen gekomen. Ik heb nog nooit zo iemand gezien, perfect bijna. EN hij voldoet aan al mijn wensen.

Ik heb me nog wel proberen te verzetten. Tenslote mocht ik niet verliefd worden. Daar deed ik niet meer aan. Ik haalde me in mijn hoofd dat hij niet perfect was. Dat hij nog gebreken had, die niet aan mijn wensen voldeden. Miscchien waren er wel addertjes onder het gras, deed hij maar alsof, maar was hij stiekem gewoon heel lelijk. Maar toen een van mijn vrienden hem leerde kennen was hij ook verkocht. "Ik wilde toch al een nieuwe." merkte hij op.
Bezetterig keek ik naar zijn foto. "Mijn." ging er door mijn hoofd. Maar ik mag niet van mezelf. Ik moet mezelf bedwingen. me inhouden en mijn liefde dip wegstoppen. Hij is niet voor mij bestemd. Over een paar maanden komt er vast wel weer een andere leukere, maar hem mag ik niet.

Misschien hebben jullie zijn foto ook wel gezien? Hij staat namelijk in het foldertje van Aldi. De nieuwe Pc van Medion. En ik ben smoorverliefd....

Kansberekening

2006-03-22T16:13:00.000+01:00

Hoe groot is de kans dat een dubbeltje op zijn kant valt? Ik weet het exacte getal niet, maar ik vermoed dat het niet erg hoog is. Misschien 0,00000006458536 procent?
Maar als je dan daadwerkelijk een dubbeltje op zijn kant gooit, hoe voel je je dan? Ben je dan blij of trots dat het je gelukt is, ondanks de kleine kans? Of ben je juist overschillig en maakt het je niet uit? Of misscien ben je wel alleen verbaasd over deze zeer bijzondere gelegenheid.
Welke emotie er op dat moment door je heen gaat kan belangrijk zijn om je te vertellen wat voor type persoon je bent. Echter hoe je exact reageerd valt niet te voorspellen. Elk mens reageerd namelijk anders op een situatie. Soms is het ook afhankelijk van waar je bent tijdens de situatie en met wie je bent. Externe factoren spelen ook een rol.
En dan bijft de vraag, ben je je altijd wel bewust van het feit dat de kans dat zoiets plaatsvind heel erg klein is?
Ben je je als mens uberhaupt wel bewust van de kansen waarmee zaken plaatsvinden? en is er over bepaalde zaken wel een kansberekening te maken. Sommige dingen hebben te maken met zoveel externe invloeden dat het moeilijk is vast te stellen wat de kans van iets is.
Hoe bereken je bijvoorbeeld wat de kans is dat je wordt natgereden in een jaar tijd door een auto terwijl je aan het fietsen bent? Niet alleen de factor van hoe vaak je fietst en met welke weertypen je fietst speelt hier een rol, maar ook de verschillende automobilisten en hun humeur, en hoe vaak regent het, en waar fiets je dan? wat voor fietspaden fiets je en hoe dicht liggen deze bij de weg?
Er spelen zoveel factoren een rol dat de kans dat dit gebeurd minimaal is. Echter als je wordt natgereden, dan ben je in ieder geval niet blij? of toch wel? Zou je er dan wel om kunnen lachen? Hoe groot is de kans dat je om zoiets zou kunnen lachen? Mogelijk groter dan de kans dat zoiets daadwerkelijk gebeurd.

D-day

2006-03-21T09:17:00.000+01:00

Hier zo vertelde ik het al. Ik moest naar de dokter. En niet omdat ik ziek ben.

Hier zo vertelde ik dat het mooi niet doorging omdat mijn dokter plotseling vakantie had.

Deze maand was het dan zo ver. Ik was niet bang, maar wel heel zenuwachtig. Ik was dan ook blij dat zij meeging om mijn hand vast te houden. Niet vanwege de pijn of vanwege angst, maar vanwege het moment. Iets om je aan vast te houden. Iemand die je kan vertellen dat alles goed komt en je gedachten de andere kant op kan sturen.
En dat deed ze ook. Voor de gevoelige mensen onder ons, sluit nu je ogen en beëindig dit logje, voor de nieuwsgierigen....

Het deed pijn. Het inbrengen deed pijn zoals een vrouw maar al te goed kent. Die pijn van de baarmoederwand die heftig samentrekt in een reactie op de sonde die word ingebracht.
Bij de eerste poging dacht ik dat ik het zou begeven. AU, AU, AU!!!!! Gelukkig was zij er, want op dat moment hoor ik haar zachte stem "Diep ademahlen via je buik." In 1 klap ben ik terug, en adem ik heel diep in via mijn buik en uit via mijn mond. Diepe teugen. Ik probeer er niet aan te denken, het niet te voelen en me daar op te richten, maar doordat de dokter steeds blijft vertellen wat hij aan het doen is, kan ik mezelf er niet helemaal van losmaken. In mijn hoofd zie ik precies wat er in mijn lichaam gebeurd.

"Klaar." Zegt de dokter, en begint vervolgens met een uitleg over wat we nu nog even gaan doen. Voornamelijk dat ik even mag blijven liggen om tot rust te komen. Ik vermoed dat ik niet veel anders had gekunt want mijn buik doet vreselijk zeer. Het is maar eens in de 5 jaar, schiet er door mijn hoofd. Dat is een opluchting. Nu is alles voorbij.
De pijn zakt en als we uiteindelijk buiten staan lach ik al weer. "Ik ben blij dat je er bij was, meis." We knuffelen elkaar. "Nu heeft onze vriendschap wel een hele nieuwe dimensie gekregen." We lachen allebei en stappen op de fiets. Tijd voor en welverdiend kopje thee.

Wat zei je?

2006-03-20T20:23:00.000+01:00

"Er is wel veel van vrachtwagens gevallen. Of zouden ze een vloot hebben overvallen."

"Ik ga nog wel die lijstjes eraf slopen hoor." "Hoezo, zijn ze zo niet kitcherig genoeg?"

"Als ik zo kijk dan heeft Maria een baard." "Of jezus met een hoofddoek!"

"Je zou toch een patatje halen?" "Een frikandel was goedkoper."

"Wauw! dit vind ik wel iets voor hem!." wijst naar onderbroek met een grote olifant op de voorkant. "Deze is dan wel wat voor jou!" wijst naar setje zonder kruis en gaten bij de borsten.

"Ik moest iets liefs voor hem meenemen." "Ach dan ga je toch in de woonkamer staan en dan zeg je heel hard, kijk eens hoe lief ik ben!"

"Ik wist niet dat teletubies zo lelijk waren?"

Dit waren slechts enkele quotes uit ons dagje Zwarte markt in Beverwijk. Gezelligheid, geklets, eten en kijken. En natuurlijk als afsluiter chocoladetaart. Jammie!

Open kaart II

2006-03-19T17:40:00.000+01:00

Gister was de test. Nu moest ik het bewijzen, ik moest mijn mooie woorden waar gaan maken. Je kunt wel roepen dat je iets gaat doen, maar het zeggen en het vervolgens daadwerkelijk uitvoeren, dat zijn twee heel verschillende dingen. Geen geflirt, geen gesjans, alleen ik en wat er echt belangrijk is.
Gister was de grote test, zaterdagavond naar de kroeg. Drinken, dansen en feesten, maar zonder het flirten. Het begon al bij het omkleden. Ik had aan het begin van de week al bedacht wat ik aan ging doen. Een topje met een open rug (waar dus geen BH onder kon) en een comfortabele broek. Maar toen ik voor mijn kast stond werd ik opeens geconfronteerd met het feit dat dit specifieke shirtje maar 1 doel had, jongens verleiden, iets wat ik dus juist niet wilde!! Het shirtje bleef daarom opgevouwen in de kast en in plaats daarvan kwam een comfortabel zwart shirtje met spaghettibandjes tevoorschijn. Vervolgens liep ik naar de badkamer. Mijn blik bleef hangen op mijn make-up collectie. Waarom eigenlijk nog? Ook die bleef dus onaangeroerd. Natuurlijk wel wat Deo en een lekker geurtje, maar daar bleef het dan ook bij.
In de kroeg zelf begon de avond goed. Het was rustig. Erg rustig. Een goede start dus want er was weinig verleiding in de buurt. ook toen we gingen dansen bleef het nog tot half twee rustig. Alles ging perfect en mijn uitgaansbeleving werd opeens heel anders! Ik had weer oog en aandacht voor mijn vrinedinnen en vrienden. Kon fijne en goede gesprekken voeren, en beleefde en voelde de muziek met het drievoudige gevoel en emotie.
Pas toen het drukker werd kreeg ik het moeilijk. Omsingeld door mannen was het moeilijk om af en toe niet die mooie jongen eens goed te bekijken, maar gelukkig gingen we al vroeg naar huis toe en was de test voorbij.

Geslaagd! Het onwaarschijnlijk heeft geschied, ik kan stappen zonder flirten, en het blijkt nog leuk te zijn ook. Voor herhaling vatbaar zou ik dus zeggen. Wie had dat gedacht!

Open Kaart

2006-03-18T10:23:00.000+01:00

Hij schreef er al eens eerder over. Je kaarten op tafel gooien, een mooie metafoor voor iets wat soms even heel pijnlijk is.
Nu speel ik regelmatig kaartspelletjes. Te vaak zelfs. Ik ben eigenlijk er bijna aan verslaafd. En overal waar 'te' voor staat is niet goed. Dus moet er iets veranderen. Ik moet stoppen met mijn verslaving. Geen geleidelijke afbouw, maar zoals de amerikanen zo mooi zeggen 'Cold turkey', in 1 keer.
Ik ben benieuwd of ik dit vol ga houden. Of ik echt mijn tijd en energie kan stoppen in mezelf in plaats van in jongens. Er veranderd momenteel al zoveel in mijn leven dat dit er ook nog wel bij kan. Geen geflirt meer, geen gesjans, geen dates en vooral geen jongens!!! Ik weet het, zelfs voor mij klinkt dit onwaarschijnlijk in mijn oren, maar ik ga het toch echt proberen. Zal ik het volhouden?

Dromen en verhalen

2006-03-17T15:40:00.000+01:00

Als je een droom zou kunnen vangen, hoe zou die er dan uitzien? En hoe zou je hem moeten vangen? Met een schepnetje uit een grote vijver? Of misschien met een hengel? Zou je een droom met je handen kunnen vangen? Of zou hij er doorheen glippen tussen je vingers door op naar de vrijheid?
Ik stel me voor dat het iets is een soort van heel fijn zand dat glinsterd en zweeft als een soort van wolkje door de lucht. Het is veranderbaar en onaantastbaar. Je kan het aanraken en voelen, maar niet grijpen. Als het je vingers raakt dan voel je hoe ze tintelen en voel je de sturctuur van de miscule deeltjes in je huid prikken, alsof het sneeuw is dat in je huid steekt. De kleuren verschieten van violet tot infrarood en terug. Soms lijkt de wolk te verdwijneen waarna hij weer terug keert in een wolk van glinsterende deeltjes.
Als je goed kijkt dan zie je beelden, mensen, dieren, planten, gebouwen en misschien zelfs hele universums. Je kan van de kleine deeltjes hele verhalen weven, of een compleet boek schrijven.
Helaas zijn dromen niet te vangen, maar als het nou wel kon, wat zouden we er dan wel allemaal niet mee kunnen doen?

Handel en wandel

2006-03-15T21:46:00.000+01:00

Mensen lopen heel wat af in hun leven. Naar hun werk mischien, of om de kinderen van school te halen. Of misschien wel voor hun plezier, door een park, door de dierentuin of over heuvelachtige weggetjes in de alpen. Lopen heeft vaak een doel. Mensen vinden het fijn als ze ergens naar toe kunnen lopen. Ook al is het nog zo klein en nutteloos het lopen naar iets, geeft het lopen net dat beetje glans dat je anders zou missen.

Er word dus heel wat afgelopen. Maar nergens wordt er zoveel gelopen als tijdens koninginendag in Amsterdam. Een miljoen mensen die door de straten van Amsterdam slenteren. Welk doel hebben zij voor ogen? Met welke reden lopen al die mensen door de straten van onze hoofdstad? Willen ze de stad zien? Mensen ontmoeten? Wat is de reden dat masaal heel Nederland besluit om in Amsterdam te gaan wandelen.

Ik doe net zo hard mee. Dat is misschien nog wel het vreemste eraan. Het is bijna koninginendag en iemand stelt voor 'he, ga je mee naar Amsterdam?' Je wil nee zeggen. Je hersenen roepen heel hard 'doe het niet!' En toch hoor je je mond enthousiast 'ja' roepen. Niet dat het nu zo erg is om naar Amsterdam te gaan. In tegendeel, achteraf is het altijd weer leuk. Maar waarom? Je loopt de hele dag. Je ziet alleen een hoop mensen in oranje kleren. Je hoort leuke muziek en je hebt loze gesprekken. En dat is dan een leuke dag.

Als je elk mens vraagt 'Wat is volgens jou een leuk dagje uit?' Dan zul je niet deze dingen op zijn lijstje tegen komen. Ach, het geeft ook niet. Juist de dingen die je niet van tevoren verwacht, blijken achteraf altijd de leukste dingen te zijn. Zo blijft het leven in ieder geval een verrassing. Ik ben benieuwd welke verrassing er op mij wacht.

30 april 2005, Gwennus.

Ezel II

2006-03-14T08:08:00.000+01:00

Regels zijn regels. Eén regel is dat je geen klanten kan terugbellen zonder toestemming. Dat houdt in dat je eerst naar Traffic (de regelaars van alle telefoonstromen) moet lopen en vervolgens smeken of je asjeblieft uit de telefoon mag om een klant te bellen.
Ik heb een hekel aan dat gebedel en dat gezeur. Geen klanten aan de lijn, dan snel maar even die klant terugbellen. Meestal geen probleem, maar vrijdag ging dat anders.

Ik had hem beloofd te bellen en ik hou me aan de afaspraken. Ik log mezelf uit en toets de man zijn telefoonnummer. Als hij opneemt zie ik uit mijn ooghoek wat beweging en discussie. Mijn teamleider staat druk te gebaren naar iemand van traffic. Vervolgens lopen ze twee man sterk mijn kant op.
'Saved by the bell' denk ik nog aangezien ze moeilijk iets tegen me kunnen zeggen terwijl de klant mij spreekt. Mijn teamleider reageerd echter zijn frustraties af op een velletje papier dat op mijn bureau ligt. 'Volgende keer eerst vragen.' staat er met grote letters. Op een andere velletje schrijft hij '20 WACHTENDE!!!!'
Als ik klaar ben met de klant loopt hij naar me toe. 'Heb je het gelezen?' Ik knik en begroet een volgende klant. Inmiddels is de wachtrij plotseling 0 wachtende geworden. Ik kan het niet helpen om niet stiekem te denken dat zijn reactie overtrokken was en dat het me aan mijn reet kan roesten. De rest van de dag spreken we geen woord meer tegen elkaar.

Service

2006-03-12T15:02:00.000+01:00

Zij loopt op haar gemak door de straten van Utrecht. Het is koud, maar omdat de zon zo lekker schijnt krijgt ze toch het gevoel van de lente. De radiostem die door haar oordopjes klinkt doet die droom echter uit elkaar spatten door te zeggen dat het de komende 10 dagen nog zeker rond het vriespunt blijft.
Als ze bij de ondergrondse trappen van het station aankomt ziet ze op de klok 12 uur staan. Omdat ze niet zeker is welke trein ze moet hebben kijkt ze op de borden. Spoor 5 om 12:02. Mooi die kan ze nog net halen. Als ze vlug de trap oprent blijkt het perron echter leeg te zijn. verbaasd kijkt ze naar de klok. Deze klok blijkt echter op 11:36 te staan. 'K*T' Spoor 19, 12:37 vertrekt haar trein.
Ze rent de trappen af en stormt door de tunnel naar spoor 19. Ze omklemt met haar rechterhand haar Mp3 speler zodat deze niet tegen haar borst slaat. Op het perron beseft ze dat de trein aan de andere kant staat en zet een sprintje in.
Als ze de trein in het oog krijgt ziet ze dat alle deuren zijn gesloten en op dat moment de laatste deur dichtgaat. Heel langzaam wordt de gele neus van de trein groter. Drie felle lampen schijnen haar tegemoet. 'gemist! Net te laat'
Teleurgesteld loopt ze het perron af de trein tegemoet. Maar dan lijkt de trein vaart te minderen. Verbaasd kijkt ze naar het grote gevaarte dat naast haar tot stilstand komt en knipperd verbaasd naar de machinist die zijn deurtje open gooit. 'Wilde je nog mee?'
Ze heeft even 2 seconden nodig om te beseffen wat er net gebeurd is en stapt dan dankbaar de trein in. 'Wauw, echt super! Heel erg bedankt.'
Ze opent het deurtje naar de coupé's en neemt plaats bij de andere passagiers. Het duurt even voor het volledige besef tot haar doordringt maar dan breekt een brede glimlach over haar mond.
Wat een service!

Ezel

2006-03-11T11:35:00.000+01:00

Soms ben ik wel eens koppig. Of misschien beter gezegd eigenwijs. Ik ben namelijk altijd heel openminded naar andere mensen toe en altijd bereid hun argumenten aan te horen en het vanuit hun standpunt te bekijken. Echter als hun standpunt gewoon niet mijn ding is, of hun argumenten niet sterk genoeg dan besluit ik dus dat mijn manier gewoonweg een goede oplossing is.

Soms is er geen keuze, soms MOET je dingen gewoon op een ander manier doen omdat het je werk is. Maar zelfs dan ben ik nog wel eens koppig. Waarom? het enige antwoord is dat ik gewoon denk dat er niemand minder van wordt als ik het op mijn manier doe. Daarnaast ben ik gewoon ook nog wel eens opzettelijk eigenwijs. Gewoon omdat ik het gevoel moet hebben dat ik zelf ook nog keuzes mag maken.

Soms heb ik dus problemen op mijn werk. Want mijn huidige baan is letterlijk een keurslijf waarin je moet werken. Pas je niet, dan lig je eruit. En natuurlijk hebben ze meer dan voldoende regeltjes. Regeltjes die Gwennus dus met alle plezier breekt. Gister was het echter voor het eerst dat me dat een ernstige ruzie opleverde.

Beslissen

2006-03-10T09:42:00.000+01:00

Ik heb besloten. En een besluit nemen is altijd goed. Soms is het zelfs verstandiger zelf een besluit te nemen, in plaats van het te laten afhangen van andere mensen. Gewoon zelf beslissen waar je met je leven heen gaat en wat je zou willen en niet afwachten tot iemand anders het voor je doet. Soms is dat wel lastig. In sommige situaties zou je liever namelijk geen beslissingen willen nemen. Gewoon omdat je de beslissing waarvan je weet die je zou moeten nemen niet als aangenaam ervaard en dus is het makkelijker om helemaal niets te beslissen.
Maar soms moet je een knoop doorhaken, want van een onzekere situatie raak je ook in disbalans en kom je niet verder. Dan zit je maar te wikken en te wegen, maar je word er niet beter van. Je slaap word rusteloos en je dagen stressvol. Tijd om dus een beslissing te nemen. En hoewel ik de beslissing dus liever niet had genomen voel ik me nu opgelucht en bevrijd. Mijn passen zjin net wat ruimer, mijn hoofd net wat hoger, mijn blik net wat helderder en mijn nachten net wat rustiger.

Ik heb besloten. Ik ben vandaag naar mijn teamleider gegaan en heb mijn ontslag ingediend. Het bedrijf gaat zoiezo 1 mei sluiten, maar ik ga niet als een schaap zitten wachten op de boer met zijn geweer. Ik stop 14 april. En dan? Dat zien we dan wel weer, maar voorlopig ben ik blij dat 'ik' een beslissing heb genomen.

Klokken

2006-03-08T12:57:00.000+01:00

Tik... tak.... Tik... Tak.....
Zoals het klokje thuis tikt, tikt het nergens. Vooral mijn biologische klokje is er eentje waar ik erg aan gehecht ben inmiddels. Die houdt kerurig netjes bij hoelaat het ongeveer is, of ik al bijna naar huis mag. Of dat het bedtijd is. Hij helpt zelfs met het opstaan door luidt te gaan rinkelen ongeveer 1 minuut voor mijn daadwerkelijke wekker aanschiet.
tiiikkkk.................................taaaaakkkk.............................
Mijn biologische klok heeft last van defecten. Schijnbaar tikt hij niet zo snel meer als hij zou moeten. Gisteravond ging ik namelijk om 8 uur naar mijn zangles toe. Op de fiets peddel ik vrolijk door en nurie alvast wat deuntjes. Onderweg schiet ik meerdere klokken voorbij en ik kijk nog eens op mijn horloge. 5 voor heel, mooi op tijd.
Als ik echter de trappen van de muziekschool op spring sta ik inene stil. Mijn hart valt als een baksteen en ik kijk nogmaals op mijn horloge ditmaal naar de kleine wijzer. Het is niet 5 voor acht, maar 5 voor negen.

Tii........
Mijn biologische klok is duidelijk van slag, met de steeds langer wordende dagen ben ik mijn hele gevoel voor tijd kwijt. Is er toevallig een klokkenmaker in de buurt?

Rendement

2006-03-07T19:43:00.000+01:00

Ik ben erg onervaren in soliciteren. Niet omdat ik er niets van bak, maar juist omdat ik het heel goed doe.
Om precies te zijn heb ik een rendement van 100%. Op elk solicitatiegesprek waar ik tot nu toe ben geweest ben ik aangenomen. Op mijn brieven ben ik wel afgewezen. Daarop is mijn rendement momenteel precies 5%.
Nu is deze vergelijking niet helemaal eerlijk, want ik ben namelijk voor mijn verschillende baantjes wel 4 keer op gesprek geweest. Vier keer ben ik ooit kruisverhoord om vervolgens het bericht te krijgen dat ik ben aangenomen.
Momenteel ben ik weer aan het soliciteren. Al na het eerste gesprek kreeg ik met 99% zekerheid te horen dat ik voor gesprek 2 mocht komen.
Vandaag kwam deze bevestiging in mijn mailbox. 'Na ons zeer aangename gesprek van afgelopen donderdag, wil ik je hierbij uitnodigen voor het 2de gesprek.'
?Zeer aangename? Indruk heb ik dus wel gemaakt. Na gesprek 2 hoor ik natuurlijk pas meer. Dan hoor ik meer van het werk, de werkzaamheden, de voorwaarden en kan ik nog meer Gwennus laten zien. Hopelijk blijft mijn rendement op de 100%, want die baan kan ik goed gebruiken. Echter na het 2de gesprek komt een derde gesprek en als finale een assesment door een vloot aan psychologen.

Duimen jullie voor me? 30 maart is het zover. Ik kan alle steun wel gebruiken, want ondanks mijn hoge rendement ben ik namelijk wel vreselijk onervaren in soliciteren.

Oeps!

2006-03-06T20:44:00.000+01:00

Ik was het bijna vergeten. Bijna....

Ik was denk ik 11 jaar. Het gebeurde buiten, zoals zoveel dingen met kinderen van 11 gebeuren. Een wild spelletje, een ongelukkige val, een duw. Precies wat de oorzaak was weet ik niet meer. Wel herriner ik me de stoeprand, de pijn en het bloed in mijn mond. Huilend rende ik naar binnen. Een kus, een knuffel een vriendelijk woord en alles was weer over. Tot ik in de spiegel keek. Een hoekje van mijn linker voortand, aan de binnenkant tegen de andere voortand aan, eraf!! De klap had mijn tand gebroken.
Korte tijd later zat ik in de grote stoel en lag met mijn mond zo ver open als ik kon. Angstig keek ik naar het witte gemaskerde gezicht, naar de poster en het felle licht recht boven mij. Hij smeerde iets wits op mijn tanden en zuchtte nog maar eens, ik zat namelijk wel vaker bij de tandarts.
Toen werd er een grote blauwe lamp boven mijn hoofd gehesen. Toen ik klaar was en dankbaar thuis was keek ik in de spiegel. Twee keurige rechte tanden glansde terug.

Ik was het bijna vergeten. Bijna.... tot ik vanavond mijn jas stond aan te trekken en ik iets hards in mijn voelde. Eerst dacht ik aan een vulling, vervolgens aan een klein stukje bot. En toen herinnerde ik het me, de val de tandarts en het spleetje. Ik draai me om en staar naar de spiegel, naar mijn eigen lachende reflectie MET een spleetje!

Fantasie

2006-03-05T13:11:00.000+01:00

De groep loopt door een donker verlaten ruïne. Een kleine bebaarde dwerg loopt voorop. Daarachter lopen een elfen vrouw en een mens. Achteraan komt een klein gniepig mannetje met zwarte kleren en een schittige blik in zijn ogen.
Hun opdracht was om rovers op te sporen in dit verlaten oord, maar het lijkt wel of er hier al maanden niemand is geweest.
Als ze besluiten naar de kerkers af te dalen word het echter wel erg donker. De mensen kunnen hierdoor niets meer zien en de dwerg en elf besluiten verder te gaan. Echter als ze een lange smalle gang betreden wordt de doodse stilte opgeschrikt door een klik van een val. De dwerg tuimelt 3 meter naar beneden recht op enkele houten staken. Wonder boven wonder overleefd hij de val. Maar hij maakt vervolgens zulke herrie dat iedereen die zich ophoudt in de omgeving hem moet hebben gehoord.
Met een touw wordt hij uit de put gehesen en als ze vervolgens verder met hun onderzoek gaan, horen ze een geluid.
De dwerg overmeesterd door een drang om een vijand te lijf te gaan stormt nog zwaar gewond terug en gaat het eerste de beste monster te lijf dat hij tegenkomt. Er zijn er 5. Een tovenaar, een boogschutter, een blubberigmonster dat stinkt en er vies uitziet, en twee menselijke wezens. De een heeft echter een enorme hondenkop en een bierbuik. De ander een heel klein hoofdje en twee enorme armen.
Het schittige mannetje besluit te vluchten, terwijl de dwerg inrent op het gevecht. De elf pakt haar boog. De estaliaan rent iets later dan de dwerg ook op zijn vijanden af, echter zijn degen lijkt machteloos tegen de monsters. Als vervolgens ook nog het blubberige monster tegen hem aanspringt valt hij terplekke in slaap.
De elf schiet een pijl dwars door de lelijke hondenkop, maar dit lijkt niet genoeg. Als de dwerg dan ook de buik van het beest openrijt valt hij eindelijk neer. De dwerg onthoofd vervolgens het volgende monster terwijl de elf het blubbermonster met een pijl aan de muur spiest. Terwijl de dwerg zijn aandacht op de boogschutter richt schiet de elf de tovenaar achter in de kamer neer. De dwerg zet de achtervolging in bij de boogschutter, maar als hij uithaald is zijn slag niet hard genoeg en de boogschutter slaat terug waardoor de dwerg nog erger gehavend raakt. Inmiddels heeft de elf hun bereikt en schiet een pijl dwars door het hoofd van zijn tegenstander, die vervolgens ter aarde stort.
De rust keert terug in de ruïne, de vijanden zijn verslagen.

We kijken elkaar aan. Dat was een goed gevecht. De gamemaster is minder blij. Al zijn monsters zijn dood en iedereen heeft het overleefd. Maar dit beloofd veel goeds. Over twee weken gaat het verhaal verder.

Kill, Kill, Kill!!!

2006-03-03T17:11:00.000+01:00

Sommige noemen het 'survival of the fittest'. Andere noemen het 'overlevingsdrang'.

Wat is dat toch, dat op het moment dat je een groep mensen een controler in handen duwt er een soort oerinstinct naar boven komt. Die oerkreet om de beste te zijn, de snelste, de behendigste, de slimste. En dat allemaal botgevierd op een beeldscherm en enkele joysticks en toetsjes.
Of het nou is omdat je de snelste bent op het circuit, of omdat je elkaar compleet overhoop knalt met een shooter. Iedereen wil even de beste zijn. Die drang om te winnen is soms zo erg dat er zelfs een soort van agressie uit de mensen zelf komt. Die oerkreet die zich via de stembanden naar buiten worstelt. 'Nee!!' 'Klootzak! die krijg je terug.' 'GVD, wat doe je nou?' 'Domme wijf, ga weg.'
Als iemand het tegen jou zou zeggen op straat, dan zou je woedend worden. Maar tijdens een spannend gevecht in de 3d wereld van spelletjes, kan je alles even niets schelen. Dan mag je je beste vriend voor homo uitschelden, of zelfs zo ver gaan dat je hem finaal de achste hemel in schiet. Want zodra de uitknop wordt omgeschakeld, zijn we weer gewoon mensen. En is er even niets gebeurd.

'Mag hij weer aan? Ik wil nog even mijn beste vriend overhoop knallen?'

Quote
'Mooi zijn van binnen betekend: Je broertje niet slaan en je spruitjes opeten. Dat heb ik van mijn grootmoeder geleerd' Elizabeth Heller.

Out of Order

2006-03-01T20:15:00.000+01:00

Het scherm 'out of order' flitst nu al twee dagen voor haar ogen.
Fel en scherp. Als ze stil zit is het niet zo erg. Als er maar geen harde geluiden zijn, geen moeilijke vragen, geen fel licht, dan gaat het wel. Maar anders overheerst het gevoel van een hakmolen die langzaam de binnenkant van haar hoofd fijnmaalt.
Hoofdpijn? Daar heeft ze bijna nooit last van. Zoiezo, om zoiets stoms wordt je toch niet ziek? Echter spijtig genoeg kan je er ook niet mee werken, en dus zit ze nu thuis.

Morgen is het gewoon weer over en dan is alles weer normaal. Toch?

Qoute
'Een echt waardevol iemand wordt nooit je bezit.' Sara Teasdale

Openbaar

2006-02-26T18:54:00.000+01:00

Ze moesten er wel om lachen. Vooral om haar verbaasde gezicht. De manier waarop ze de intercom insprak met een vragend, 'hallo?' En met grote ogen stond te kijken hoe mama, papa en hond de trap beklommen.
'We komen even langs.' zeiden ze tegen haar. Inmiddels was dat al een overbodige statement, tenslotte waren ze er al.
Op de koffie bij hun dochter, op zondagmiddag. De zondag waarop zij normaal nooit geen bezoek krijgt. Die ze meestal voor zichzelf houdt en koesterd als een kleine oase van rust in haar toch al veel te drukke week. De zondag waarop ze normaal in haar pyjama door huis slenterd. De zondag waarop het huis wordt schoongemaakt en opgeruimd. De zondag waarop ze uitslaapt tot 2 uur.

Gelukkig was deze zondag anders gelopen, en was ze al wakker, aangekleed en was de woonkamer al reeds opgeruimd.
'We zagen dat je ziek was?' Zegt haar mama.
'Shit.' denkt ze. 'Ouders lezen ook logjes.'

ps. het was wel lief en leuk dat ze langskwamen.

Quote
'Zolang je zelf strijkt kun je niet verwend zijn' Meryl streep

Alleen op de wereld

2006-02-26T15:17:00.000+01:00

Zij voelt zich alleen op de wereld. Heel alleen, maar toch vind ze dat niet erg. Want op het moment is die wereld even mooi. Was zij een paar dagen geleden nog down, nu schijnt de zon en heeft ze vol goede moed besloten om te gaan lopen in plaats van de fiets te pakken.

Zij heeft oordopjes in haar oren en stapt vrolijk door de winkelstraat. De zon verwarmt haar ondanks dat de koude wind scherp om haar heen waait. Ze mompeld het liedje mee dat door de radio haar ter gehoren komt. 'And I can blast friendship to hell, or I can try to make things better.'
Ze komt honderden mensen tegen maar laat alle starende blikken van zich afglijden alsof het haar niet deert. De gedachte speelt door haar hoofd, 'Jullie zien mij 5 seconden en dan zie ik jullie nooit meer, wat kan mij het schelen.' Ze voelt hoe een huppeltje uit haar benen ontsnapt. De glimlach op haar gezicht kan niet breder zijn.
'I should ignore the words you say, Cause they can hurt but won't kill me!.'
'Weet je wat. Ik ga mezelf lekker op de cd van Racoon trakteren.'
Eigenlijk zou ze het liefst op straat hebben staan dansen, maar dat zou wel erg ver zijn gegaan, maar en af en toe huppeltje en zijpasje kan ze toch niet laten.

De zon schijnt en zij is even alleen op de wereld.

Quote
'Laat anderen maar denken dat er grenzen zijn aan wat je kunt, wat jou betreft bestaan ze niet.' Marie Dressler

Uitgekookt

2006-02-24T16:16:00.000+01:00

Zij kijkt hem aan. 'Als je dan mee wilt komen vind ik het best'. Kan je ook eens voelen hoe zwaar mijn sport echt is.' Ze grijnst.
Hij lacht ook. 'Dan kunnen we daarna nog wat bordspelletjes doen.'
'En dan kan ik wel voor je koken.'
'Goed, afgesproken.'

Zij kijkt naar de aardappels die in de pan liggen te bakken en controleert het vlees. Hij staat losjes tegen de deur geleund. 'kom je dan ook een keertje bij mij eten?'
Zij knikt.

Het icoontje onderin haar beeldscherm geeft aan dat er een nieuw emailtje binnengekomen is. Als zij even niets te doen heeft leest ze hem snel door. Hij noemt wel zeven verschillende gerechten die hij kan maken, de een nog lekkerder dan de andere.
'ik kan niet kiezen!' typt zij. 'Het is bijna een drie gangen menu.'
'Kies maar uit wat je wilt.' Antwoord hij.
Dat laat zij zich geen twee keer zeggen. Zij stelt het menu samen.
Gourgettesoep vooraf, groentetaart met feta en noten als hoofd, en als toetje poffertjes met fruit.

'je ging toch nog een keertje voor me koken?!' Zegt ze met een gemeen lachje om haar mond.
'Wat heb je met je menu gedaan dan? Wat wilde je ook alweer eten.' Zegt hij.
'Dat moet ik even nazoeken, maar anders zou vrijdag wel kunnen.'
'Dat is goed, ga ik vrijdag voor je koken.'
'Weet je wat, dan neem ik mijn zelfgemaakte appeltaart wel mee als toetje, met kaneelijs en slagroom.'
'ok, afgesproken.'

'Ik bel je als ik in de trein zit.' zegt zij.
'Dan kom ik je ophalen. Tot vanavond.'

Quote
Zo dump je hem: 'Bedankt, maar ik heb nog steeds huisarrest.'

winterdip

2006-02-23T18:35:00.000+01:00

Eindelijk is het dan zover. Na maanden wachten is hij er dan eindelijk.
Ik heb mijn winterdip.
Het moment waarop je alles even helemaal zat ben, dat alles stom is en je nergens geen zin meer in hebt.
Ik ben moe, lusteloos, eet veel meer dan normaal (en dan vooral slechte dingen), ik ben half zo vrolijk, ik ben het weer zat, ik wil ander werk en ben down. Kort samengevat noem ik dat 'mijn winterdip'.
Het betekend dat we aan het einde van de koude maanden zijn gekomen, maar toch niet helemaal. Als echt zomerkind heb ik al weinig met de winter, maar nu ben ik het echt zat. Lente waar blijf je nou?

Kunnen we gewoon niet Maart overslaan en gelijk naar April gaan, want Gwennus wil weer een beetje zon.

Quote
'Het leven zou voor 50% uit tijdverspilling moeten bestaan. en voor de rest uit doen wat je wilt' Isabel Paterson

Zij...

2006-02-22T17:45:00.000+01:00

Zij loopt over straat. Ze is blij. Waarom weet ze niet eens. Ze is gewoon blij. Ze heeft soms van die dagen dat ze alles kan hebben, dat ze naar andere mensen kijkt en zich bedenkt dat het zo raar is dat hun nu niet net zo blij zijn als haar.
Ze voelt hoe haar vrolijkheid van haar af straalt. Als een soort van gouden gloed die als een grote koepel om haar heen hangt. Iedereen die in de buurt van de koepel komt wordt langzaam aangestoken door haar vrolijkheid. Als een soort van virus verspreid het zich langzaam.
Als er iemand langsloopt lacht ze vriendelijk naar die persoon en knikt even. Dan lacht die andere persoon ook even en loopt weer een stukje blijer verder naar waar ze heen gingen.
Het geeft haar een gevoel alsof ze iets goeds doet voor de wereld. alleen al het feit dat zij blij is en dit gevoel doorgeeft, geeft haar een soort doel. Hier wordt ze nog vrolijker van. Haar doel in het leven is om blij te zijn en dit door te geven aan anderen. Ze grinnikte, dat zou geweldig zijn.

Dan gaat haar telefoon. Ze leest het sms bericht en laat verslagen haar hand zakken. De gloed van de gouden koepel dooft en krimpt. Het goud wordt zacht geel en vervolgens bruin. De vrolijke lach zakt weg en haar blik is niet langer naar voren gericht, maar kijkt verslagen naar de grond. Zij beseft dat het plotseling koud is geworden en steekt haar handen in de zakken van haar jas. Ze loopt ineengedoken verder en verdwijnt in de grijze massa van mensen die ook in de stad lopen. Zij wordt niet meer dan een van de andere schimmen die zich door de massa voortbewegen.

In de lucht hangt nog zwaar de code die het bericht naar haar telefoon stuurde. De letters die gezamelijk het bericht spelde 'Ik kom niet vanavond, ik moet naar haar. sorry. x'

Qoute
'Het lijkt wel toverkunst. Als je alleen woont verdwijnen al je ergelijke eigenschappen.' Merrill Markoe

Krassen

2006-02-21T13:42:00.000+01:00

Dit weekend kocht een kraslot. Het is altjid spannend weer met zo een lot. Zal ik wat winnen? Wat zit er achter dat glimmende laagje?
Het krassen zelf is ook leuk, een soort van mini ontdekkingstocht.
Nu kras ik bijna nooit, want ik ben niet zo van de krasloten, ik wil liever gelijk weten of ik wat heb gewonnen, maar zo af en toe is het toch best leuk.

Dit weekend kocht ik dus een kraslot, ik had er maar 2 uur voor. 2 uur om het laagje eraf te krassen. Meer niet. En eigenlijk was ik het eerste uur zo geshockeerd en zenuwachtig dat ik eigenlijk niet echt durfde te krassen. Twijfelachtig plaatste ik mijn nagel op het oppervlak en trok hem langzaam omlaag. Maar het oppervlak leek nauwelijks beschadigd. Pas later, na lang en twijfelachtig gestaar, durfde ik mijn nagel scherp neer te zetten en een haal te maken.
Zowaar, daar zag ik de eerste cijfers verschijnen!

Uw tijd is op! Iemand rukt het kraslot uit mijn handen. Helaas, vandaag zal je niet meer mogen krassen. Volgende keer beter. Binnenkort mag ik weer vrolijk verder krassen, misschien dat ik dan kan zien wat er achter dat glimmende laagje verstopt zit....

Quote
Zo dump je hem! 'Sorry, maar misschien maakt mijn man bezwaar.'

Compliment

2006-02-20T19:45:00.000+01:00

'Wat een rot bedrijf!' hoor je vaak. of 'ALTIJD vertraging. wanneer rijden ze eens op tijd.'

Mensen hebben niet veel met de NS. Ze zijn te duur, rijden niet op tijd, zijn vies of hebben geen fatsoenljke toilet. Mensen houden van klagen, maar voornamelijk over de NS.

Ik moest met de trein. Nu moet ik wel vaker met de trein, maar dit keer was er een geplande vertraging. Er waren werkzaamheden en een gedeelte van het traject was afgesloten. Zoiets ontlokt menig treinreiziger een koor aan gevloek, maar ik kon het niet helpen, ik moest stiekem glimlachen en maakte in stilte een compliment.

3 weken eerder zag ik de aanplak biljetten al, de treinen hadden vertraging over 3 weken wegens werkzaamheden. NS zet bussen in. Op de treinplanner werd in felrood keurig de tijd van de bus en overstappen aangegeven en werd een extra waarschuwing geplaatst. Op het station stonden grote borden en drie vriendelijke conducteurs begeleide me naar de bus. Een koffertje werd in mijn handen gedrukt. De bus was schoon, ruim en voorzien van toilet. De reis duurde 15 min korter dan gepland. In het koffertje zat een uitgebreide uitleg van het waarom van de werkzaamheden, een reisschema, een folder, een fortune cookie en een bon voor een kop koffie of thee ten compensatie van het ongemak.

NS, mijn complimenten. Ik heb me nog nooit zo keurig netjes behandeld gevoeld. En dat mag ook wel eens gezegd worden.

Quote
'Mannen zijn luxegoederen, geen gebruiksvoorwerpen.' Cher

Hoop, geloof en liefde.

2006-02-19T14:00:00.000+01:00

Ik zie hoe de druppels bloed naar beneden vallen. Eén... twee... drie... Ze vormen samen een kleine poel bij mijn voeten. De zoute doorzichtige tranen mengen zich met het rode bloed. Ik zie hoe de druppels naar beneden vallen...

Ik voel de pijn. Die pijn zo diep in mijn hart, in mijn ziel en in mijn hoofd. Kon ik het maar vergeten. Kon ik het maar vergeten en niets meer voelen. Niet deze pijn. Kon ik maar even niets voelen. Kon ik het maar vergeten....

De tijd verstrijkt. De pijn wordt minder. Hij wordt begraven onder zorgen. Onder nieuwe ervaringen. Onder nieuwe gevoelens. De pijn wordt minder, maar hij verdwijnt niet. Hij zit daar nog, heel klein, maar altijd aanwezig. De pijn wordt minder....

Jullie hebben me pijn gedaan. En toch kan ik niet kwaad zijn. Ik voel de warme bloeddruppels bijna letterlijk uit mijn hart stromen, waar jullie je mes hebben gepland. En toch ben ik niet boos. Ik ben niet kwaad over jullie verraad. Ik ben alleen verdrietig. Verdrietig om mezelf. verdrietig om de schade die is gemaakt. Jullie hebben me pijn gedaan.....

Quote
'Ik ben wat ik ben, en dat is alles wat ik heb.' Popeye.

Geen cirkel maar een spiraal

2006-02-17T17:45:00.000+01:00

'Help!!' dacht ik vanmorgen. 'Ik ben ongesteld.'

Nu ben je als vrouw wel vaker ongesteld. Maar helaas zoals ik al enkele weken geleden vertelde zit er bij mij deze maand een nadeel aan. Ik krijg mijn spiraaltje.
Ik bijt op mijn onderlip terwijl de zenuwenkriebels zich mengen met mijn buikkrampen.
Dan maar de dokter bellen. Ik krijg de assistente aan de lijn. 'Nee, sorry de praktijk is volgende week dicht wegens vakantie.'
Ok, nu kijk ik er niet naar uit, maar het feit dat de praktijk dicht is vind ik nou ook niet echt leuk. Nou moet ik weer een maand wachten.
'Wil je anders de assistentarts?' vraagt ze nog behulpzaam.
Echt niet! schiet het door mijn hoofd, hard denkend aan de voorgaande diagnoses van de assistentartsen. Ik wil alleen dokter Eysink smeets.

Dus dat wordt weer een maand wachten. Maar wel alvast het recept bij de apotheek opgehaald vanmiddag.
Bolop in de verwachting een klein doosje te rkijgen met daarin het spiraaltje. legt de apotheker een doos van zeker 40 cm neer (ik heb gemeten, het is echt 40 cm.) het aplicatieapperaat zit er ook in. Dat was ik even vergeten.
40 cm??? onbegrijpelijk dat je zo een lang apparaat nodig hebt :S

quote van vandaag
Je weet dat hij niet de ware is als: Er brand uit breekt en je eerst de kat red.

Jongens, mannen, gasten en gozers

2006-02-16T23:14:00.000+01:00

Ik praat met vriendin J. Ik heb wederom wat hartenzeer opgelopen. Mannen zijn voor mij ook gewoon te verleidelijk om vanaf te blijven. Wanneer leer ik het nou eens!
Maar J. kwam met het ultieme tegenargument. 'Jij hebt tenminste vriendjes.'
Dan val ik stil, want wat moet je daar op zeggen. J. is een geweldige meid. Ze is slim, lief, zorgzaam, spontaan, grappig, zelfstandig, kleed zich leuk en ziet er goed uit, maar geen vriendje. Als het aan mij zou liggen mocht ze zo de helft van mijn vriendjes overnemen, maar helaas werkt dat niet zo.
Ik heb echter wel het gevoel dat dit jaar anders gaat worden.
'Ik wed dat jij dit jaar nog een leuke gozer gaat ontmoeten.'
J. kijkt me aan en steekt haar hand uit. 'Goed, honderd euro voor het einde van het jaar!'
Ik pak haar hand en schud hem. 'Deal!'
Ze kijkt me aan en grijnst. 'Wauw, wat zal ik eens met die honderd euro gaan doen?'

Nu heb ik dus een deal. Zji ene vriend of ik honderd euro lichter. SH*T!! Dat wordt datingbureaus afbellen, hihi.
Ze ziet er echter de grap wel van in. Want zowaar kreeg ik dit jaar toch nog een valentijnskaart!! hoera hoera!!
voor jou ook een kaartje!! omdat je me altijd gesteund hebt, en goed kan koken en ik aan het einde van het jaar 100,- euries van je ga krijgen, hihi. dat we nog maar lang vriendinnetjes mogen zijn.

Kreeg net nog een soort van avlentijnskado. Survivalgids voor Single girls. Ik heb me kapot gelachen. Zal er speciaal voor jullie een leuek Quote uithalen. en misschien laat ik me er de komende dagen nog wel meer ontvallen.

'Waarom trouwen en 1 man ongelukkig maken, een single kan duizenden mannen ongelukkig maken.' carrie snow

Paspop?

2006-02-14T22:11:00.000+01:00

Vroeger had ik wel barbies. Of eigenlijk, ik stal de barbies van mijn zus en ging dan kappertje spelen. (my little ponies waren ook niet veilig)
Een pop heb ik nooit gehad. Ik was niet van poppen. Wat moest je daar nou mee? Tot mijn 18de was ik ook niet van de mode. Kleding liet me koud en de nieuwe trends konden me helemaal gestolen worden.
Echter toen gng er toch iets knagen. Ik ging meer schoenen kopen. Dat blousje was toch wel erg mooi, en dat matchte dan weer mooi bij mijn nieuwe schoenen. Uiteindelijk ontwikkelde ik enigszins zelfs een heuze smaak. Ik heb nog wel steeds een hekel aan trends, en kan dan ook in de meeste winkels nauwelijks dingen vinden die ik leuk vind. Wat dat betreft is het gevoel dat mijn kleding bijzonder moet zijn wél bljven hangen.

Het afgelopen jaar ben ik me gaan beseffen dat ik ook kleding van andere steeds meer ga keuren. Ik zal niemand er om afrekenen, maar het speelt wel mee. Een vervellend trekje, zeker in combinatie met mijn te grote mond.
Zo kwam het dan ook dat ik me tegen J. liet ontvallen dat ik vond dat zijn keuze qau kleding die dag niet erg geslaagd was. Echter de eerst volgende zin die me daarna ontviel was, 'Anders ga ik wel met je shoppen.'
In de volle verwachting dat hij hiervoor gillend zou wegrennen, zoals elke gezonde man doet die het woord shoppen hoort, was ik dan ook verbaasd dat hij de uitdaging dapper tegemoet trad.
Nu ga ik dus zaterdag met hem winkelen en hem hopelijk bijbrengen dat je met een beetje smaak een hoop goed kan doen.

Mijn eigen pop om aan te kleden. Ik heb geen Ken meer nodig!!

De eerste...

2006-02-14T00:02:00.001+01:00

Ik sta op de dansvloer. De mensen om me heen ken ik nauweljks. alleen mijn zus en een vriendin ken ik, verder zijn ze allemaal redelijk onbekend. Ze zijn echter wel gezellig. Hij staat er ook. Ik heb hem gister voor het eerst gezien. Een knappe jongen en volgens mij vind hij mij ook wel leuk.
Blikken, stiekeme kleine gebaartjes, ik voel mijn hart slaan.

Mijn zus staat naast me. 'Wat doe je nu!' roept ze verbaasd en kwaad.
Ik kijk op van het gesprek met mijn vriendin en kan haar alleen stom verbaasd aankijken 'hu?'
'Sta je hier met betsy te kletsen terwijl hij alleen staat te dansen. Doe iets!! GA met hem dansen, maakt me niet uit, maar doe iets.'
Gedwee draai ik me om. 'doe iets?' Ja, makkelijker gezegd dan gedaan. Ik loop op hem af. Alles lijkt te trillen. Ik kan dit helemaal niet.
Mijn lichaam verteld me echter alles wat ik moet weten. Ik dans, voor hem, met hem en dan inene.....
Ik voel hoe zijn mond zich om de mijne sluit en ... wat voelt dat vreemd... het is net of je ana het duimworstelen bent, maar dan met je tong. Dan is het voorbij. Ik kijk hem aan en prober vervolgesn stiekem ongezien mijn mond af te vegen.
Dan draai ik me om en kijk ik naar de open mond en wijd open ogen van mijn zus. 'Dat bedoelde ik niet!!!!'

Dit was mijn allereerste zoen. Niet de beste, maar dat maakt niet uit als je geen vergelijkings materiaal hebt.
Speciaal voor valentijnsdag, wil ik jullie allen vele zoenen toewensen!

Let's Party

2006-02-12T21:50:00.000+01:00

Ja, JA. JAA!!!!!!
Hij is weer open. Eindelijk is hij weer open. K. is weer open!!

Toen ik het nieuws vorige maand hoorde dat ze op 11 februari hun deuren open gingen gooien na ene verbouwing van 1,5 jaar. En er vervolgens enkele spetterende feesten zouden worden georganiseerd, wist ik niet hoe hoog ik moest springen om mijn vreugde over dit feit goed te kunnen uiten.

Gister was het dan zo ver, HET openingsfeest. Waar ik me voornamelijk op had voorbereid waren heel erg veel oude en nieuwe bekenden. En ik had gelijk. De eerste 2,5 uur heb ik voornamelijk besteed aan mensen zoenen, begroeten, knuffelen en praten. Omdat ik er ook al kom sinds ik 16 ben, en erg sociaal ben ingesteld, was het dan ook geweldig om al die mensen weer even te spreken zonder de zorg dat je over 15 minuten al weer iets anders moet doen.
Nog beter, volgende week ga ik weer. Helaas moet ik dan een gedeelte van de avond werken. Maar ook dat maakt het weer speciaal en leuk, want voor de easy tune heb ik ook al weer in geen ander half jaar gewerkt.

Ja, JA JA!!! K is open!!! kan iemand me even vasthouden, want ik spring straks een deuk in mijn plafon

Raar?

2006-02-11T13:22:00.000+01:00

Volgende week ga ik roleplayen. En dan niet het op de computer, en nee, ook niet in een pakje met masker door het bos heen rennen.
Ik ga tabletop roleplayen.
Ik heb er onwijs veel zin in. Het is namelijk een echte kinderwens van me om te roleplayen. Als klein meisje van 11 mocht ik namelijk alleen heel stil toekijken hoe mijn broer en zus dit deden. En eigenlijk, dat liever zelfs niet eens.
Het principe is simpel. Je zit met een kleine groep mensen. Elk heeft een paar a4-tjes met een figuurtje. Dit kan van alles zijn. afhankelijk van het spel dat je speelt ben je gebonden aan bepaalde rassen of beroepen. De eerste keer begint meestal met het maken van zo een figuurtje. Je kiest een ras, een beroep, en je moet wat dobbelen om andere eigenschappen van je figuurtje te bepalen.
Als alles klaar is dan zal de Game master of Dungeon master (Gm of Dm) beginen met de eerste setting van het verhaal te vertellen.
Het spel begint.....
De Gm zal alle factren in de hand hebben behalve jou figuurtje, jij bepaalt hoe hij zich gedraagd en wat hij gaat doen. Voor elke actie waar een kans inzit dat er iets niet lukt zoals, vechten, vluchten, bomen klimmen, planten zoeken, boogschieten maar zelfs knopen leggen of hoe dronken je word van het bier, hiervoor moet je dobbelen. Het spel heeft dus 3 belangrijke factoren.
Wat je Gm bepaald wat er gebeurd, wie je tegenkomt, hoe je omgeving eruit ziet.
Wat jij doet, vecht of vlucht je, kan je die puzzel oplossen?
en als laatste de kans factor van de dobbelstenen.
Verder speelt alles zich af als verhaal dat wordt verteld en in je eigen fantasie.

Volgende week ga ik dus roleplayen. De meeste mensen denken dat mensen die zoiets doen wel contact gestoord zijn en alleen maar van de realiteit willen vluchten, maar niets is minder waar. Roleplayen is leuk en gezellig en zeker een stuk socialer dan computerspelletjes spelen.Ik ben al de hele week aan het bedenken wat voor figuurtje ik wil gaan spelen. Wordt het een dwerg, elf, human, of toch maar een ander vreemd ras. En word het man of vrouw? En wat voor karakter zal hij/zij hebben?
Zoveel keuzes en beslissingen, ik moet er maar nog eens goed over nadenken.

Te laat!!

2006-02-07T18:30:00.003+01:00

Ik ben nooit te laat! Naja, bijna nooit. Ik heb er persoonlijk eeen grote hekel aan.
Als ik afspreek om 5 uur dan sta ik er geheid al om 2 voor 5. Als je vraagt of ik om 8 uur bij jou thuis kom, dan sta ik er op zijn laatst om 1 over 8 op de stoep, of zelfs al om 5 voor 8.
Voor mij is dit de normaalste zaak van de wereld, je maakt een afspraak om die tijd, dus zorg je ook dat je er dan bent. Echter voor andere mensen is dat niet het geval. Ik heb dat op de harde manier moeten leren.
Vroeger stond ik nog wel eens geirriteerd op mijn horloge te kijken om 5 over 8 met de vraag van waar ze nu bleven. Tegenwoordig zit ik nog relaxt op de bank om kwart over acht.

Echter als ik zelf te laat ben, dan wordt ik nog steeds een beetje zenuwachtig, en vanochtend was dat ook het geval. Ik was ruim 1 uur te laat op mijn werk en dat gebeurd me gewoon nooit! Gelukkig maakte dat de situatie wel makkelijker. Tja, soms verslaap je je wel eens.
Er werd verder geen probleem van gemaakt, gelukkig maar, want ik beloof voorlopig echt niet meer te laat te komen. Echt, echt, echt waar!

Oeps!

2006-02-07T18:30:00.002+01:00

Soms pakken dingen niet helemaal uit zoals je hoopt dat ze zullen doen.

Ík en mijn huidige vriendje bespreken met elkaar onze afgelopen week. In de trein had ik al bedacht dat ik ging kijken of ik hem jaloers zou kunnen krijgen. Ik was bang dat hij me misschien niet zo leuk meer vond, en met zijn jaloezie kon ik dat mooi testen en dan voelde ik me niet meer zo onzeker.

Ik 'Weet je wat er trouwens gebeurde van de week?'
Hij kijkt me vragend aan.
'Een collega van me was met me aan het mailen. We hadden het over welk sprookjesfiguur ik dan zou zijn.'
'De heks.' Plaagt hij.
'Ha, nee! Hij kwam met sneeuwwitje.'
Hij knikt begrijpend.
'Maar toen ik zei van. En ben jij dan mijn prins? Vroeg hij of hij me dan wakker mocht kussen? Ik wist niet meer wat ik moest zeggen.' Ik hem aan, opzoek naar die trek, een teken, iets wat zijn jaloezie prijs geeft.
'Nou wat dacht je van, ik heb een vriend.' zegt hij echter kwaad.
Ik moet even slikken. Dar had ik niet op gerekend. In plaats van dat ie jaloers is op die ander, is hij boos vanwege mijn 'ontrouw'.
Ik kijk naar de vloer. 'ja, dat had ik inderdaad misschien beter kunnen zeggen.' zeg ik beschaamd.

Dat was gelijk de laatste keer dat ik dat zo geprobeerd heb. Soms pakken dingen gewoon niet helemaal uit zoals je had gehoopt.

Paniek

2006-02-07T18:30:00.001+01:00

Heb je dat ook wel eens. Dat je een afspraak hebt, een belangrijke afspraak! En dat je vervolgens al een half uur van tevoren gaat na zitten denken of je het wel goed heb bedacht.

'was het niet gisteren? Of was het toch morgen?'
'Is het nou wel om 8 uur?'
'Was het adres wel eikenlaan? misschien was het eikenstraat? Of was het toch 467 in plaats van 267?'
'Misschien heeft die ander zich wel vergist, en heb ik eht goed onthouden, maar die ander niet.'

Vervolgens kom je op je bestemming aan, je staat daar dan. Kijkt om je heen. Opzoek naar.. ja, iets! Iets om je een teken te geven dat je goed zat. Dat je het allemaal goed had opgeschreven of onthouden. Dat je inderdaad op de juiste plek, op de juiste tijd, op de juiste dag er bent.
En natuurlijk zoals precies op zulke afspraken is altijd die ander net ff iets later. Dan is het al 5 over 8 voor de deur opengaat, of je een lachend gezicht aan ziet komen lopen. Even slaat je hart een slag over van pure opluchting en dan kan het beginnen.

Gister had ik zo een dag. Ik had sinds 8 maanden weer zangles. Ik had opzettelijk de voicemail bewaard zodat, als ik zou twijfelen, het nog even na kon luisteren. Maar toen ik daar voor lokaal 18 zat om 2 voor 8 en er nog niemand was en ik niemand zag, maakte ik me toch ernstig zorgen. Voor de zekerheid toch maar ff de voicemail nog eens afluisteren, maar deze vertelde me precies hetzelfde als wat ik al wist.
Toen er om 2 over 8 andere klasgenoten aankwamen slaakte ik bijna een hoorbare zucht van opluchting. Ik zat goed.

Mijn vriendinnetjes

2006-02-07T18:30:00.000+01:00

Ik heb een paar goede vriendinnen. Het zijn stuk voor stuk schatten van meiden die elk op hun eigen manier mijn leven intressanter maken. Daarnaast steunen ze me wanneer ik dat nodig heb, elk op hun eigen manier. Daarom dit gedicht, opgedragen aan mijn lieve vriendinnen, C. , J. en M.

Voor elke lach,
Voor elke traan.
Voor leuke dingen,
die zijn gedaan.

Voor elke diepe zucht,
voor elk jaartje ouder.
Voor alle sussende troost,
van jou zachte schouder.

Jij geeft mijn leven kleur,
Jij bent er voor mij.
Want jij bent mijn vriendin,
Samen vechten, zij aan zij.

want een lieve vriendin van mij,
Hopelijk blijf je dat nog lang.
Want met jou in mijn leven,
Ben ik zeker niet zo bang.

Quiche keurig

2006-02-06T20:26:00.000+01:00

Gisteravond ben ik aan het koken geslagen. Zondag is altijd zo een heerlijke luierdag. Dan hoef je niet zoveel te doen en je kan rustig de tijd nemen.
Heerlijk vind ik het dan om lekker te gaan koken. En dan is het een ideaal moment om eens iets nieuws te proberen. De maggi stampotmix ws een drama, maar ik was klaar voor een nieuwe poging.

Ik loop door de supermarkt te zoeken naar iets leuks voor zondag toen ik bij de bakproducten uitkwam.
Ik had in mijn kop zitten dat ik brownies wilde maken, dus als eerste greep mijn hand naar de browniemix. Toen mijn hand echter zich richting de rekken begaf om het pak eruit te halen bleef het even hangen.
Quiche??
Is dat lekker??
Nieuwsgierig bestudeer ik de achterkant.
'hmmm, intressant...'
Een voorbijkomende mevrouw kijkt me vragend aan. opslag kleur ik drie tinten rooier en wijs met een scheve grijns naar het pak in mijn handen.
De vrouw haalt haar schouders op en loopt door.
De quiche verdwijnt ook in mijn mandje.

gister was het dan zo ver. Ik ging quiche maken.
Nou heeft u dat wel eens gedaan???? Zwetend bestudeerde ik de instructies. 5 vieze kommetjes, twee schalen, een mixer twee pannen, een ovenschaal, een snijplank, 3 messen, een pollepel en twee vorken verder staat daar mijn Quiche. Goudbruin en zalig ruikend.
En lekker dat ie was!!!!
Hoewel de maggi stampot mix een drama was, maakt deze quiche het helemaal goed!!
Ik ben wel quichekeurig, maar quiche gaat vaker worden gemaakt.

Another one bites the dust.

2006-02-05T17:35:00.000+01:00

Jeehhhhh.... het is me weer gelukt.
Wederom heb ik weer een van mijn trouwe electro vriendjes om zeep weten te helpen. Vanochtend begaf mijn pctje het. En ditmaal voorgoed.
De afgelopen twee weken kon ik hem met enige moeite opgestart krijgen, maar vanochtend was het einde verhaal. Hij wilde helemaal niet meer wakker worden. Na hem met enige moeite naar mijn vader mee te hebben gesleept werd aldaar geconstateerd dat het moederbord vermoedelijk er de brui eraan had gegeven. Een nieuw moederbord is de moeite niet, dus dat wordt een nieuwe pc.
Dat is dan al mijn tweede PC in zes maanden tijd. Je zou denken dat het aan mij ligt?!

Koorzang

2006-02-04T22:06:00.000+01:00

Het is vijf uur 's nachts. In de verte hoor je kerkklok slaan. De lucht is warm en vochtig. Een jas is niet nodig met deze temperatuur, maar voor de zekerheid heb ik toch maar een vest aan.
Ik voel hoe de warme zomerlucht door mijn haren strijkt en deze naar achteren laat waaien.
In de bomen hoor je al de eerste vogels die beginnen te fluiten. Hun zachte tjirpende geluidjes strelen mijn reeds door de bas doof geslagen oren.
Als ik bijna thuis ben hoor ik ze al in de verte. Een glimlach speelt om mijn mond. Hun groet is de allermooiste. Het is het mooiste geluid wat ik heb gehoord van de hele avond. Ze wonen vlakbij, recht tegenover het huis van mijn ouders.
Ik kan er niets aan doen, maar ik moet stoppen zodat niets meer hun zang kan verstoren. Ademloos luister ik naar hun. Ik probeer de onderlinge stemmen te ontdekken en probeer er gezichten bij te halen. Die heeft een zware stem, dat zal vast wel een dikkerdje zijn.
Dan na zo vijf minuten heel stil naast mijn fiets te hebben gestaan buig ik mijn hoofd lichtjes en fiets de laatste 15 meter naar onze poort.
Voor ik de poort opendoe, staar ik nog even naar boven. Honderde witte lichtjes stralen met hun zachte gleod op mijn gezicht.
'Bedankt kikkertjes. Hopelijk zingen jullie volgende week weer voor mij.'

Waarmee kan ik u van dienst zijn?

2006-02-02T14:59:00.000+01:00

Goedemorgen, u spreekt met Gwendolin ....... waarmee kan ik u van dienst zijn?

Zo begint bij mij elk gesprek van mijn werk. Gelukkig heb ik een bandje dat zich afspeelt, want als ik het elke dag honderd keer zou moeten zeggen werd ik echt gek!

Ja, ik werk momenteel op een Call Center. Niet zo irritante waarmee we mensen met zinloze producten lastig vallen. Maar één waar mensen die van ons energie afnemen heen kunnen bellen met vragen of problemen.
Dit leverd soms wel heel vreemde gesprekken op, aangezien geen 1 klant hetzelfde is. Toevallig heb ik afgelopen week wel een heel vreemd gesprek gevoerd....

Klant "Dag, mevrouw. Ik heb bij jullie een schuld openstaan."
Ik "Ja, dat zie ik meneer."
"Ik weet zeker dat ik het bedrag betaald heb! Ik heb het pas nog overgemaakt."
"Bij ons is hier niets van bekend, maar als u het bedrag heeft overgemaakt dan kan u het betaalbewijs naar ons faxen."
"Nou, dat is een probleem. Want mijn winkel is namelijk afgelopen week overvallen en toen hebben ze mijn portemonee meegenomen, en daar zat het betaalbewijs in."

Wat mensen al niet bedenken om zich onder hun eigen schulden uit te lullen.

En heeft u wel eens gelogen om ergens vanaf te komen?

Eng!!!

2006-02-02T14:37:00.000+01:00

Help Help Help!! Ik heb het gedaan. Ik heb de dokter gebeld.

Nu heb ik het niet zo op dokters. Meestal weet ik zelf wel wat er aan de hand is. Alleen als ik medicijnen nodig heb, laat ik de man me nog wel eens onderzoeken. Maar verder kom ik er eigenlijk nooit.
Ik heb een lieve dokter. Het is een aardig man van middelbare leeftijd met een zachte stem een een vertrouweljke uitstraling. Ik voel me altijd direct op mijn gemak en kan voor mijn gevoel goed met hem overleggen over wat er aan scheeld. Het voordeel, hij luisterd ook.
Dat is wel eens anders geweest. In het verleden heb ik al heel wat assitenten versleten. Dokters in de leer, die niet goed weten wat ze met je aan moeten.
Zo liep ik ooit al 3 weken met een ontstoken achillespees. Ik wist wat het was, echter de assistentdokter kon niets vinden. 'Je zal je wel verstapt hebben.' zei hij. 'Als het over een week nog niet over is, moet je maar terugkomen.'
Een wéék?! Ik hinkte al drie weken op 1 been door mijn leven, en nog niet eens figuurlijk! Klasgenoten op school dachten inmiddels dat het een nieuwe trend was geworden om hupsend te lopen. 1 dag heb ik het nog volgehouden voor ik de krukken uit de kast rukte en daar op heb gelopen. na een week was het toen eindelijk over. Bedankt voor de diagnose. (NOT)

Maar voor dit mag ik, nee, moet ik naar mijn echte dokter. Stiekem had ik wel gewild dat hij een vrouw was, want dan was de situatie wat comfortabeler geweest. Maar hij stelde me gerust en vertelde mij dat hij dit al heel vaak had gedaan. Ik moet alleen eerst alles bij de apotheek ophalen en bellen als het zover was.
Ik vind het zo ontzettend eng, maar ik zal heel erg blij zijn als het over is, dan ben ik er voor 5 jaar vanaf. Dan heb ik na 1,5 jaar piekeren, 10 test tabletten, twee gesprekken, een onderzoek en bijna 200 euro eindelijk een spiraaltje.

Is er dan niemand die mijn hand wil vasthouden als het straks zo ver is?

Zij

2006-02-01T18:11:00.000+01:00

Zij rijd door de straten. Haar fiets rammelt zachtjes. Twee volle boodschappentassen hangen aan haar stuur. Het gewicht precies zo verdeeld dat hij mooi in evenwicht is.
Zij kijkt naar het nieuwe stadshart en bedenkt dat het er wel flitsend uitziet, ook al heeft het veel te veel geld gekost.
Dan draait ze geschrokken haar stuur weg omdat een malloot die van links kwam niet naar van rechtskomend verkeer kijkt. Geschrokken ademt ze even diep in en fietst vlug door.
Bij de kruising moet ze even nadenken. Rechtdoor of toch rechts? Rechts is iets sneller, maar loopt door het park, en het begint al donker te worden. Besluiteloos maakt ze een bocht naar rechts maar rijdt dan toch rechtdoor.
Bij rontonde stoppen de auto's voor haar en kan ze in een keer door fietsen.
Het geeft haar een goed gevoel als er een auto voor haar stopt. Gewoon omdat ze dan schijnbaar belangrijk genoeg is om voor te laten gaan.
Ze voelt stipjes op haar wang. Piepkleine ijskristalletjes die in haar blote wangen prikken. Nu voelt ze ook de koude wind, die scherp door haar jas en dikke trui heen prikt en haar handen doet verkillen. Ze voelt zelfs hoe haar tenen tintelen in haar schoenen. Maar als ze om zich heen kijkt vergeet ze het ook weer. Dan ziet ze alleen de bevroren slootjes en de bomen die wit zijn van de rijp. Dan ziet ze hoe de lucht ondanks de mist toch paars kleurt terwijl de zon verdwijnt en dat alles een diepe rust lijkt te krijgen.

Van zo een kort moment kan ze altijd even genieten. Even maar, voor zij weer ik wordt.

Bezoek.

2006-01-31T18:24:00.000+01:00

Vanavond komt ie!!! Gisteren nog gesproken en vanavond komt ie langs. JEhhh!!

K. is een oude vriend. Nee, hij is niet oud. Maar we gaan al wel weer een tijdje terug. Nog helemaal terug naar de tijd toen wij nog vakkenvullers in de AH waren.
Dat we samen kletsend en lachend dozen open rukte en jongere collega's toesnauwde dat ze door moesten werken. Dat we met zijn allen naar six flags gingen. Dat we in de avond film gingen kijken en deze achteraf of de volgende dag in de winkel gingen analyseren. Dat we samen droomde over de toekomst die we zouden krijgen en de studies die we gingen doen.
Dat hij verlegen bekende dat hij verliefd op mij was en dat ik met een huilend hart hem moest vertellen dat het niet wederzijds was.
Dat hij naar Utrecht ging en ik naar Delft. Dat we probeerde te bellen en te mailen, maar dat het elke dag, elke week en elke maand wat minder werd.
Dat hij een meisje ontmoete en mij vergat......
En toen onverwacht stond hij daar weer. Verdrietig, gekwetst en weer net zo koppig als vroeger.

We hebben onze eigen levens. Ik heb geaccepteerd dat die moeilijk zijn te combineren, maar als ik hem weer zie. Dan is het weer net als vroeger, en zijn we allebei weer tieners die denken dat de toekomst voor het oprapen ligt.

Las net mijn mail.... Hij kan niet komen.... te vroeg gejuicht......

Schoenen!!

2006-01-30T19:36:00.000+01:00

Ken je dat nummer? Je weet wel dat nummer van Reel to Real, I like to move it? En weet je daar de rip off van, van de Smurfen?? Als je hem niet kent moet je hem misschien maar eens downloaden, hij is namelijk erg grappig. Luister eens, lach en denk dan aan mij.

Ik heb namelijk zaterdag nieuwe schoenen gekocht. Ze waren 13,95!! Ik heb er wel 20 schoenenwinkels voor afgelopen, maar ik ben er dan ook dolblij mee. Ze zitten perfect, ze zijn stoer en toch ook netjes, ze kunnen bij broek en rok. En met zo een prijs, wil ik er nog wel een paar. Ik loop dan ook al de hele dag aan iedereen te verkondigen dat ik nieuwe schoenen aanheb. En als ik het er niet met collega's over heb, dan loop ik te nurieën.

" 'k heb nieuwe schoenen, schoenen. 'k heb nieuwe schoenen, schoenen. 'k heb nieuwe schoenen, schoenen. 'k heb nieuwe...... SCHOENEN!!!"

Onverwacht

2006-01-29T13:36:00.000+01:00

Gister was ik uit.
Gister was ik in Utrecht.
Gister was ik in de Stairway to Heaven.
Misschien heb ik u wel gezien?

Wie ik in ieder geval wel heb gezien en gesproken was een voor mij onbekende man.
Ik schat hem zo rond de 30 jaar oud. Hij had half lang licht bruin haar en was gekleed in een zwart colbertje en zwart shirt.
Eenzaam en alleen zat hij op een kruk bij de bar. Ik bestelde drankjes en keek voor me uit. Tenslotte is het een slecht idee om in zulke instanties de indruk te geven dat je als meisje alleen bent bij een bar, maar ik kon mijn nieuwsgierigheid niet bedwingen, mijn ogen dwaalde naar de hoek en onmoete die van de vreemde man. Geschrokken keek ik weer vlug voor me, maar eenmaal van drankjes voorzien draaide ik me om en zag de man stug voor zich uit staren met.... een glas water??
Nu helemaal nieuwsgierig draai ik me om. "Zit je nu hier helemaal alleen?"
de man kijkt me aan en glimlacht. "Ja."
"Waarom?" "Mijn vriendin wilde niet blijven." "En dus blijf je alleen zitten?" "Ik wil kunnen denken." "Misschien een domme vraag, maar is een kroeg niet een vreemde plek om te gaan zitten denken?" "Nee, maar ik wil juist mensen om me heen, dat heb ik nodig?" "Dta is toch vervellend, als dat inhoudt dat je alleen kan denken met mensen om je heen." "Nee, maar waar ik over nadenk gaat over mensen."
Nu helemaal nieuwsgierig blijf ik doorvragen.
De man verteld me dat hij in de politiek heeft gezeten. Dat hij nu sinds drie jaar bezig is met te onderzoeken hoe de maatschappij nu werkt, en dat hij graag meer wil weten van hoe mensen onderling met elkaar omgaan en hoe de politiek zou moeten werken. We raken in gesprek over hoe mensen onderling met elkaar omgaan en hoe wij de wereld zien.
Verrassend genoeg blijkt dat wij bijna exact hetzelfde naar de wereld kijken en naar de manier waarop wij wensen dat er leiding word gegeven.

Uiteindelijk moet hij naar het toilet en ik naar mijn vriendinnen. Ik heb hem niet meer gezien of gesproken, maar het was een wonderlijke ontmoeting. En ik weet niet eens zijn naam.........

Zusterband.

2006-01-28T09:24:00.000+01:00

ZIJ... schreef al veel eerder over onze band. Die gekke familie band die ons samen vastbind. Vooral die tussen ons tweeën is bijzonder vreemd. Bijna telepatisch. Donderdag avond werd dat eens te meer bewezen.
Ik kreeg een sms. 'Ik zit nu met je zus en een vriend in een restaurantje te eten.'
Waarop ik antwoorde. 'gezellig, misschien moet je eens aan haar vragen wat een leuke bijnaam voor je zou zijn?'

Eerder hadden wij namelijk het gesprek gevoerd over bijnamen. Ik heb er voldoende, maar hij bleek er toch wat te kort te komen. Echter zijn vergissing was dat hij het ook daadwerkelijk vroeg aan mijn zus, die vol enthousiasme mij smste, met de meest bizarre bijnamen.
Aangestoken door dit smsje, reageerde ik op mijn buurt ook weer terug met stomme en melige bijnamen. Zo ging er dus elke halve minuut ergens in Utrecht en ergens in Alphen een telefoon piepen, waarop vervolgens hartelijk werd gelachen.

Zo zie je maar weer dat het niet eens noodzakelijk is elkaar te spreken om in een bui van bizare gedachtenwisseling te komen.

Freaky !

Tikkie, jij bent hem!

2006-01-26T17:33:00.000+01:00

Ook ik moest er aan geloven, getagd! AAAhhhh, nee! Niet ik, laat me met rust!
Blijf van me af! Te laat!
Nu ik dat stickerdje op mijn rug heb zal ik er wel aan 'moeten' geloven.

Hier dan mijn lijstje!

Noem vier baantjes die je heb gehad.
Maar vier?? ik heb een waslijst, de ergste dan ;)
- Verkoopster bij de zeeman (wel 7 weken volgehouden)
- Vakkenvuller bij die Andere heijn ( toch drie jaar gedaan, geweldig gelachen)
- Data entry typiste (6 maanden 32 uur per week, killing!!)
- Callcenter agent bij een groot energiebedrijf (zie je de stjigende lijn?)

Noem vier films waar je geen genoeg van kan krijgen.
- FRIENDS!!! FRIENDS!!! FRIENDS!!!! (is geen film weet ik maar heb alle afleveringen op video!)
- LOTR (kan ze ook allemaal apart noemen maar zal ze heir even samenvoegen ;)
- Ice Age (die eekhoorn rules!!)
- The matrix (zelfde als bij lotr ook alle drie)

Noem vier plaatsen waar je gewoond hebt.
- Arnemuiden (geboren, ligt in Zeeland)
- Alphen a.d rijn (hier woon ik al sinds ik 7 jaartjes ben)

Voor stage:
- 1,5 maand in Whitney, Engeland
- 3 maanden in Cong, Ierland

Noem vier tv programma's die je graag kijkt.
Kijk bijna nooit Tv, maar als ik dan kijk
- De Lama's
- Brainiac
- Myth Busters
- Dr. Phil, dat kijk ik trouwens niet graag, maar is enige enigzins leuke tijdens etenstijd.

Noem vier plaatsen waar je op vakantie ging:
- Rimini, Italie
- l'estartit, Spanje
- Antwerpen, België
- Roadtrip door Duitseland, Tjechië en Polen. Dus eigenlijk in de auto. :D

Noem vier dingen die je graag eet.
wat ik niet eet is makkelijker!
- Pasta's
- Turkse Pita's
- Kip met kerrie
- Kidneybonen in mexicaanse saus en tortila's

Vier websites die je dagelijks bezoekt.
- Andere webloggers
- Hotmail
- Gmail
- Google

Vier plaatsen waar je liever bent dan nu.
Ik wil de hele wereld nog ontdekken dus bijna alles is beter!
Je mag me zelfs op de noordpool planten als je me dan maar wel elkker warme kleding geeft en een hondenslee! :)

Noem vier loggers die je taggen.
sorry skatjes maar ik tag lekker niemand. ik breek de brief, als jullei nu allemaal een piano op jke harses krijgen moge jullie me straks in de hel komen plagen ;)

aftellen

2006-01-24T09:00:00.000+01:00

Om precies te zijn, nog 10 uur en 45 min. Zolang duurt het nog. Elke minuut is er weer eentje.

tik tak tik tak!!
Kan ik misschien met mijn bovenmenselijke krachten de klok sneller laten slaan?
Mijn hart slaat op het ritme mee. Als ik nou dwing met mijn geest dat de tijd sneller gaat, mischien gaat hij dat dan ook wel. Woehoe! Weer een minuut voorbij.

tik tak tik tak!!
Ik krijg zin om liedjes te zingen zoals 'we zijn er bijna' of 'nog 3! 3 minuten voordat ik stop!'
Kriebels draaien in mijn buik. Eindelijk, ik heb er zo lang op gewacht, eindelijk is het dan zo ver.
Ik wil hem zien, ik wil hem in mijn handen houden. Ik wil het geluid horen en mijn ogen verlustigen aan de wonderlijke beelden. Mijn hersenen even stil zetten en nergens aan hoeven denken. Ik kan niet wachten. Commando pinkelen, zoals mijn moeder altijd riep als ik in zo een bui was. Dat betekende in onze familie namelijk dat we niet konden wachten.

tik tak tik tak!!
Nog 10 uur en 43 minuten, ik kan niet wachten, maar ik zal wel moeten, werk wacht ook niet. En ik kan er pas vanavond naar toe. Zucht....En ik heb al zo een hekel aan wachten.

TADA, Ik heb hem nu!!! Waar ik al de hele dag aan denk en wat ik zo graag wilde hebben.
Ik heb daarnet even uitgebreid mijn GameCube zitten testen.

lange tanden

2006-01-23T17:42:00.000+01:00

Sinds ik op mezelf woon, heb ik niet één keer iets gegeten wat niet lekker was. Ik kook bijna elke avond voor mezelf, ik haal nooit pizza of patat. Koken vind ik leuk en het is lekker. Veel lekkerder dan die vieze vette snacks.
Soms moet je ook wel eens wat nieuws proberen. Die pakken , van knor, iglo of maggi, waarmee je al voorgemaakte mixjes hebt, die zijn reuze handig.
Zo eet ik dus regelmatig, turkse pitta, borittos, kip siam, kip madras, teriyaki, boboti of andere lekker gerechtjes. In je eentje kan het wat veel zijn, dus ik maak altijd de helft.

Nu is maggi gekomen met hun stampot pakketen. Hanidg wnat ik eet bijna nooit aardappels en afwisseling is ook leuk.
Na het proeven van de stampot met sperzieboontjes en runderreepjes was ik verkocht. Die wilde ik ook hebben! en toevallig waren ze vorige week in de aanbieding.
Vol enthousiasme ging ik gister mijn eerste spinazie ovenschotel in elkaar klussen. Geduld was een schone zaak, want het kreng moest wel 45 min in de oven.
hongerig en met waterende tanden zat ik achter mijn schotel. Echter op het moment dat ik mijn vork in mijn mondje steek, wil ik het bijna direct weer uitspugen.
"Gadverdamme! wat is dit!" roep ik tegen mezelf.
ik kijk naar de schotel, controleer voor de zekerheid het pak nog een keer. Alles klopt. Hoe kan dat nou? Ik loop terug, want honger heb ik nog steeds en ik zal toch moeten eten. Misschien heb ik het verkeerd geproefd. Maar helaas ook de tweede hap blijkt een smaakoorlog.

Met lange tanden heb ik net aan 1/3 naar binnen weten te schuiven. Plichtsgetrouw mijn bordje leegetend, zoals vroeger al van papa geleerd. Maar gadverdamme, wat was dat vies.
Ik eet voorlopig even geen maggi meer. Overkopen?

Een vreemde dag....

2006-01-22T12:41:00.000+01:00

Zelden maak ik nog zulke rare dagen mee zoals gister. Soms heb je ze nog wel eens, van die dagen dat alles verkeerd lijkt te gaan, dat niets gaat zoals je dacht dat het ging en dat je er met je hoofd niet helemaal bij bent.

- Ik moest veels te vroeg uit mijn bed (vond ik dan)
- Zelfs met mijn ruime planning kwam ik bijna te laat voor de trein.
- Ik had geen idee waar het trefpunt was op het station, dus dat werd zoeken.
- Een heel lief kado bleek voor mijn innerlijke kind te zijn. namelijk een slabbetje een tuimelbekker en een kommetje.
- Nemo was anders dan ik dacht, maar op een vreemde manier wel leuk.
- Mijn Nemo muntjes werden steeds weggegeven aan passerende kinderen
- Ik werd zeiknat gegooid met een emmer water.
- Mijn innerlijke meisje bleek een beetje vast te zitten onder een dikke laag stress.
- Het feest in het LVC was stom.
- Mijn vriendinnen waren de trein uitgezet door de conducteur.
- We kwamen om 2 over half twee bij de deur van de kroeg aan en mochten nadat we 8 smekende ogen op de portier hadden gericht toch naar binnen.
- Binnen was het zo druk, dat ik spontaan claustrofobisch werd.
- Er was een nieuwe DJ die veel te commerciëel draaide.
- Thuis aangekomen kwam ik erachter dat ik mijn sleutels kwijt was. (uiteindelijk wel weer gevonden in de kroeg)

Het was zeker een vreemde dag gister, maar wel een hele leuke dag. Want ook al leek niets te gaan zoals ik had gewild dat het had moeten gaan, heb ik het ontzettend naar mijn zin gehad. Goed gezeldschap en een paar wijntjes helpen daar natuurlijk ook aan mee.

Populair!

2006-01-20T18:19:00.000+01:00

Ik ben niet populair. ik ben niet bij iedereen geliefd. Ik ben niet een graag gezien gezicht op feestjes. Ik ben Ik!!

Is het niet simpel, ik ben ik! daarmee kan je elk comentaar dat iemand maar op je heeft afdoen.
Je bent en eigenwijs. Ja dat ben ik.
Je bent arrogant, tja dat ben ik.
Je bent lomp. ja dat ben ik.
je bent een trut. Ja dat ben ik.

Wat moet die ander dan nog zeggen?
Had ik dat maar 10 jaar gelden geweten, misschien was mijn middelbare school periode dan geen hel geweest. Misschien was ik dan zelfs een klein beetje populair geweest.
Maar ja, ik ben ik.

Ik ben gwennus...

Zuinig

2006-01-19T18:13:00.000+01:00

Ik ben me een partij zuinig!
Niet met mijn centen, want dat gat moet ik nog steeds dicht laten naaien.
Niet met het gebruik van etenswaren, Ik verdeel het niet zo dat ik nog net dat ene plakje kaas overhou zodat ik in twee weken een extra boterham kan belegen.
Ik ben ook niet zuinig met het mijn spullen. Ik ben een sloddervos, en laat sommige ding op de gekste plaatsen liggen.
Neee... ik ben zuinig met mijn energie.

Net 5 min geleden kwam er zeker wel een heel aantrekkelijke meteropnemer langs. Zijn paars en gele jack straalde me tegemoed. "Ik kom..."
"Hey, kom er in." Begroete ik hem vrolijk voor hij zijn zin kon afmaken. "Hier is de meterkast."
Ik waste mijn handen en maakte snel een babbeltje, maar ik had zelf allang gezien dat ik heel erg weinig had gebruikt. Om precies te zijn.

318 m3 gas
496 Kwh elektra

en dat in 9 maanden tijd. Voor de vergelijking... een gemiddeld huishouden gebruikt 3500 Kwh en 2000 m3. Ik ben me dus een partij zuinig.
Nouja, ben ik in ieder geval 'ergens' zuinig op.

Acheriaans

2006-01-18T15:06:00.000+01:00

Afgelopen week heb ik een nieuwe taal ontdekt. Archeriaans. Deze taal ljkt erg op Nederlands met echter enkele belangrijke verschillen. Soms zeg je namelijk iets in het archeriaans, waarvan de rest niets begrijpt. Hierbij enkele voorbeelden.

- Wie zijn kont brand, moet zijn blaren branden.
- VSP! Dat is vette sex met piet.
- Ik stond in de file, maar het neuspeuteren bewaarde ik voor de terugweg.
- Laten we geen ouwe koeien wakker maken
- Er staat een zweedse blonde dame op het bord!! Nou goed, een geschoren body builder dan?
- Een keten is zo sterk als zijn zwakste schakel. Want ik liep in de disco met mijn gouden ketting en laag uitgesneden hempie en toen brak ie!
- Als ik nou straks met Ludo golf. Dat doen wij wel eens. Dan zeg ik "Sla die bal eens, kerel!"en als ik dan even niet kijk dan pakt ie m op en gooit hem snel weg.
- Oh, hij heeft 'ook' een navel!?
- W. "En nu?" S. "Sokken?"
- Ik heb vanavond een heerlijk potje rummi liggen cuppen.

Hier als klapper nog een paar vergelijkingen in het archeriaans.

- Elke scheet is ook niet hetzelfde. De een hoor je wat beter en de ander stinkt wat meer. (Een vergelijking met de kwaliteit van gas)
- Dan bind ik mezelf vast in de deur opening en overgiet mezelf met benzine en dreig met een aansteker, zodat jullei niet naar buiten kunnen. Maar anders zou ik P. gewoon vastbinden. (een vergelijking van op contractniveau of per factuur.)
-Als het bordje spaghetti uit de keuken is, en de klant wil daar ballen bij, dan moet hij eerst weer terug naar de keuken toe. (uitleg van het wijzigen van een nota.)
- Als jij straks garnalen trakteert en alleen ik word ziek, dan stop je er gewoon een kurk in. Maar worden we allemaal ziek, dan laten we gewoon aanleg en aansluitingen komen om het lokaal dicht te kitten. (Uitleg over het plaatsen van blokkades)

Je ziet ik heb afgelopen week enorm veel gelachen. Dit waren slechts enkele voorbeelden, omdat ik ze niet allemaal bij kon houden. Onze trainer was erg goed in het bedenken van rare vergelijkingen, en dat heeft de training van afgelopen week erg vermakelijk gemaakt.
S. Bedankt!

mijn zusje..

2006-01-16T21:15:00.000+01:00

Ik heb een klein zusje. Ze is 10 jaar oud en leert elke dag de wereld een beetje beter kennen. Echter over sommige zaken weet ze nog erg weinig. Daarom kan ze me nog altijd erg verbazen met de vreemdste vragen.

Het is zondag middag. Ik heb niet erg veel geslapen en ben op visite bij mijn ouders. Als ik binnenkom hangt zusje F. om mijn nek. Ze geeft me een knuffel en een dikke zoen. Ik begroet mijn vader en maak een praatje. Dan loop ik naar de keuken en pak wat te drinken. Zusje F. komt naar mij toe. Ze loopt een beetje stiekem.
"Gwen, mag ik je wat vragen?"
Ik knik.
"Draagt mama wel eens strings?"
Ik moet ontzettend mijn best doen om mijn gezicht recht te houden en mijn moeder niet in een string voorbij te zien komen.
"Ik denk het niet, hoezo?"
"Nou boven bij de zonnebank ligt een gele string."
Ze zegt het zo ernstig en met zo een diep bezorgd gezichtje dat ik het niet over mijn hart kan krijgen haar uit te lachen.
"Ik denk dat die van mij zijn."
Op dat moment komt mijn moeder beneden. Ik lach breed en kijk haar vrolijk aan. "Mama draag jij strings?" vraag ik vrolijk.
"Nee, natuurlijk niet." zegt ze bars. "Maar er liggen er nog wel van jou boven."

Het mysterie opgelost. Kleine kinderen kunnen je met de gekste vragen verbazen.

Inzichtelijk weekend

2006-01-15T12:35:00.000+01:00

Het was een vol weekend, maar ook een weekend van nieuwe inzichten.

- Met oude vrienden kan je erg lachen
- Biologische producten zijn lekker
- P. kan prima koken
- Rotterdam is eigenlijk best gezellig
- Muziek uit de jaren 90 is jeugdsentiement
- Rotown is leuk
- Homobars zijn niet eng
- Vrijdagavond hou ik het echt niet langer vol dan half drie.
- Met je ex kan je gezellig praten
- Pannekoeken blijven zo af en toe best lekker
- Shirtjes kunnen krimpen in de was
- Mijn stamkroeg blijft gezellig als je maar met de juiste mensen bent
- Heel soms ben ik nog steeds een femme fatale
- Een sms met de vraag "waar ben je?" van de DJ om half zes blijft vreemd, zelfs als hij dronken is.

Een bewogen en leerzaam weekend.......

schoonmaakwoede.

2006-01-12T22:16:00.000+01:00

Vandaag had ik last van schoonmaakwoede. Niet omdat ik zo enorm kwaad ben, ik ben juist best vrolijk. Maar omdat ik nogal wat energie had. Vandaag zat ik namelijk de hele dag in een saaie stomme training. En de afgelopen twee dagen heb ik naast mijn werk juist heel intensief gesport. Hierdoor krijg ik lekker veel energie. Nu had ik vanavond een vrije avond en ja, wat doe je dan met die energie?
Nou ben ik morgen en zaterdag de hele dag weg. En dan kan ik zondag wel schoon gaan maken, maar ik weet hoe ik ben. Het moest dus maar vandaag, anders kwam het er weer eens niet van.
De extra energie kwam dus mooi uit.

Emmers met sopjes, doekjes, dweiltjes, borstels, stofdoeken, stofzuigers, bleekmiddel, keukenpapier, afwasmiddel, ontkalker, laminaatreiniger, ontveter en douchespray gingen er tegenaan. Maar het resultaat mag er wezen. Mijn huis is helemaal, van onder tot boven, schoon. geen kamer is gespaard gebleven. Als alleen nu mijn was ook helemaal was gedaan, en al mijn administratie, dan was ik echt helemaal blij geweest. Maar helaas moet dat op een andere vrije avond waar ik weer teveel energie heb gedaan worden.

zomaar een gesprek....

2006-01-11T17:41:00.000+01:00

Collega E. overhoorde een gesprek tussen mij en collega J.

J. "Die vistip van jou was echt goed."
Ik. " Oh ja?"
"Ja, heb er zeker wel drie van die grote vissen gevangen op het eiland. En inderdaad alleen wanneer het regende."
"Kassa, dat leverde veel geld op zeker?"
"Ja. Kon ik mooi naar de winkel om weer wat nieuwe spulletjes voor mijn huisje te halen. Binnenkort heb ik trouwens mijn lening afbetaald, dan kan ik weer kiezen voor een groter huis."
"Beter, dan zou ik wel kiezen voor de kelder. Want een tweede verdieping laten bouwen is veel duurder."
"Ach, joh. Die ouwe Nook die kan dat wel aan. Weet je trouwens dat hij zijn winkel aan het verbouwen is?"
"Ja, dat doet een paar keer."
"Gelukkig, want hij verkoopt nu echt alleen maar rotzooi. Ik word er helemaal gek van."
"Je kan ook gewoon met je dorpsgenootjes praten. Als je voor hun klusjes opknapt dan krijg je ook wel leuke dingen."
"Ik ga liever vissen. Ik heb trouwens nog nergens insecten gezien. Zelfs niet op het eiland. Zijn ze er wel?"
"Ja, het is nu nog winter, die komen pas van het voorjaar."

Op dit moment kijkt collega E. volledig gebiologeerd langs de rand van haar boek naar ons. J en ik kijken haar aan en beginnen allebei te lachen.
"Beetje vreemd gesprek, hè?" Zeg ik.
Ze knikt. "Jullie hebben het over een computerspelletje, is het niet?"
Hierop liggen J en ik krom van het lachen over de bank heen. "Gelukkig wel, ja. Ik zie jou al staan te vissen, J.?"

Animal Crossing is een leuk game cube spelletje. J. is een nieuwe verslaafde en als hardcore gamers kunnen we uren vullen met kletspraat over het leven in dit kleine dierendorp. Echter soms kan dit wat vreemd overkomen op mensen die ons horen praten. Zoals gisteren dus.

Klein meisje II

2006-01-10T18:29:00.000+01:00

Gister vertelde ik jullie al dat ik stiekem een klein meisje ben. Dat ik lekker gek doen leuk vind en dat ik soms kinderachtig kan zijn. Ik vertelde ook dat ze in de verdrukking komt af en toe en dat ze dat niet van plan was toe te laten. Er is een ding waar ze heel hard haar zinnen op heeft gezet. Alleen 1 probleem, niemand wil mee!

Ik wil namelijk naar het Kapitein Nemo museum in Amsterdam.
Al jaren probeer ik vriend en vijand te overtuigen asjeblieft met me mee te gaan. Maar blijkbaar ben ik de enige die het vermaak van een museum vol technische en natuurkundige proefjes inzie.
Ja, het is een kindermuseum, en ja, het is een museum. Maar kom op! Een halve dag lol trappen met allerlei spullen waar je lekker mee mag klooien en aanzitten. Dat is toch leuk?

Maar ik ben schijnbaar de enige die haar kleine meid 'niet' in de hand kan houden.

Wil er dan niemand met me komen spelen?

Een klein meisje

2006-01-09T20:48:00.000+01:00

Eigenlijk ben ik een lief klein meisje. Je kent ze wel, van het type met de paardenstaartjes en de jurkjes. Van de twee bijpassende strikjes in mijn haar en twee glimmende schoentjes aan mijn voeten. Van de sokjes met garfield of snoopy en de pyjama met een teddybeer.

Eigenlijk ben ik een lief klein meisje. Je kent ze wel, van het type dat rondhuppelt op straat. Dat van een zebrapad een rivier maakt met enge krokedillen erin en de witte strepen zijn boomstammen. Dat een grote suikerspin ziet als het mooiste kado op de wereld, en wat zich geen zorgen maakt over de dag van morgen.

Eigenlijk ben ik een lief klein meisje. je kent ze wel, van het type dat vrolijk meezingt met kabouter plop. Dat gek doet waar iedereen bij is. Die haar oma bezoekt met een grote bos bloemen en die mopperend haar bordje leegeet omdat de groenten volgens mama goed voor je zijn.

Eigenlijk ben ik een lief klein meisje, maar kleine meisjes worden groot. Zorgen drukken het lieve kleine meisje opzij. Ze komt behoorlijk klem te zitten in dat donkere hoekje waar ze weg is gestopt. Soms houdt ze dat niet meer vol en dan gaat ze heel hard stampvoeten en schreeuwen.
Dan ben ik weer heel even dat lieve kleine meisje. Dan hinkel ik op de tegels, dan knuffel ik mijn oma en dan klim ik in bomen. Tot de volwassenheid haar weer verdrukt en ik weer groot ben. Maar ze is nooit lang weg, want koppig als ze is, laat ze zich niet zomaar wegsturen. Ik hoop dat ze morgen weer komt spelen.

Recept

2006-01-08T13:36:00.000+01:00

We nemen...

mespuntje nacht van onrustige slaap,
18 uur zonder eten,
1 nieuwe rok, trui, ketting, oorbellen en Bh.
1 chocolade reep,
1 eetlepel rok met een split tot bijna in je lies,
7 wijntjes en 2 glazen passoa jus,
1 avond waarin je uit je dak gaat voor zijn neus,
5 glazen water,
2 tosti's en
1 nacht van diepe rustige slaap.

Neem na de het moment van de pijnlijke ontwikkeling de 18 uur zonder eten, voeg daarbij het mespuntje nacht van onrustige slaap. Laat dit even goed doorkoken. Voeg dan de nieuwe Bh, trui enz. toe en roer goed door. Snijd de chocolade reep met de passoa en de wijntjes en laat deze samen goed flink heet opbakken in de avond waarin je uit je dak gaat. Blus het geheel af met de 5 glazen water, de tosti's en een nacht van diepe slaap.

Eet smakelijk.

Het is echt waar het werkt. De volgende keer neem ik het weer.

Vernedering

2006-01-07T10:45:00.000+01:00

Zoiets heb ik nog nooit meegemaakt!!!
Ik ben op veel manieren gedumpt, maar nog nooit ben ik zo vernederd.
Hij leek zo lief, maar eigenlijk was het dus een arrogante klootzak.
Ik word nog liever gedumpt via een sms dan mee te moeten maken wat hij deed.
Recht voor mijn neus met een andere meid zoenen, en dan beweren dat het door medicijnen en alcohol kwam en dat hij niet meer goed wist wat ie deed.
Flikker toch op! Ik ben niet achterlijk!

Nee, niet achterlijk, maar wel verdrietig. Want het is en klootzak, maar ik vond hem wel leuk.

Gezocht....

2006-01-05T19:09:00.000+01:00

Ik ben blij!!!
Eindelijk is hij gevonden. Na maanden van zoeken en speuren. Honderde plekjes af te hebben gezocht. Bijna dacht ik dat hij simpelweg niet bestond. Ik had bijna al mijn hoop opgegeven.
Ik had wel anderen gevonden, maar die waren toch niet helemaal hetzelfde. Ik wilde die ene. En ik wist precies hoe hij er uit moest zien. Ik weigerde voor iets minders te gaan.
Dan maar niets, maar ik ga niet voor minder! Nu hoef ik alleen nog maar te gaan halen.

Wat zocht ik dan? Nou een zwarte klok die bestond uit een rond kastje en twee wijzers. Geen achterplaat, geen nummers, alleen de wijzers.
En hij is er echt. Binnenkort ga ik hem halen.
Ik ben blij!!!

Spannend!

2006-01-04T18:45:00.000+01:00

Gister kreeg ik een mailtje.
Update!!!
Net gebeld. Het was inderdaad een uitleg waarom afgewezen. Het sloeg trouwens kat nog wal. zucht.... Ik ben nu wel een beetje teleurgesteld. Erg vreemd, want eigenlijk wilde ik niet, maar het idee begon wel een klein beetje te wennen.

Ik had een reactie gestuurd op een interne facturen van mijn bedrijf en gister kreeg ik een reactie terug. Of ik even contact wilde opnemen met hun en een telefoonnummer.
Helaas kon ik gister niet bellen, dus vandaag moest het even snel.
'Nee hij is er niet. Je moet morgen nog maar even bellen.'
Nu weet ik het dus nog steeds niet. De hele dag heb ik zitten peinzen, zal ik wel of niet mogen komen op gesprek? Is dit zo een gesprekje van we hebben jou er niet uitgehaald want.... Of zal het er eentje zijn we willen je graag uitnodigen.....

En als ik wel wordt uitgenodigd, weet ik niet eens of ik blij of verdrietig moet zijn. Want er is een ding wat me vreselijk tegenstaat van dit hele verhaal. Ik zal moeten verhuizen naar Arnhem....

Handig.

2006-01-03T10:18:00.000+01:00

Gister ging ik fietsenmaker spelen. En zoals het een echte fietsenmaker betaamd moet de fiets wel naar de werkplaats gebracht worden. Gelukkig zijn mijn klanten graag bereid de drie trappen op te lopen met de fiets op de rug.
Toen ik het vehikel zag staan schudde ik droevig mijn hoofd. Dit kon toch echt niet meer.
Het voorwiel was losgedraaid waardoor het wiel los erin hing en je hem van links naar rechts kon klappen. De band was lek en helemaal versleten en de bagagedrager was gedeeltelijk afgebroken. Daarnaast was alles roestig en had hij een goede smeerbeurt nodig.
Na de schaft ging ik gelijk maar aan de slag. Halverwege kwam ik echter tot de conclusie dat ik als fietsenmaker wel alle sleuteltjes, moertjes en andere spulletjes heb, maar geen nieuwe binnen en buitenband en ook geen smeerolie of kruipolie.
Daar sta je dan. Ik moet zeggen dat ik als klant het maar een beetje matige fietsenmaker vond, maar goed zij wist wel een oplossing. Want tegenover de werkplaats ligt namelijk een bouwmarkt.
Handig!!!!
Niet alleen voor de fietsenmaker, maar ook voor de klusjesman, de schilder, de behanger, de styliste en de monteur die in de werkplaats wonen.
Na een uurtje was het klusje geklaard. Toen ik vroeg hoeveel het moest kosten, lachte de fietsenmaker. 'Een vriendenprijsje. Maak maar een lekkere kop thee voor me.'

2005....

2006-01-01T15:57:00.000+01:00

Waarschijnlijk verwachten jullie nu een geweldig nieuw/oudjaars verhaal van mij. Maar om eerlijk te zijn was mijn viering niet bijster bijzonder. Het enige wat er voor mij echt uitsprong dit jaar, waren de 20 minuten dat ik eenzaam op mijn fietstje op oudejaarsavond, naar mijn vrienden toe fietste door de donkere stille polders......

Daar zit ik dan. Rechts, links, rechts, links. Ik duw de trappers naar beneden terwijl ik over de polderweg fiets. rechts van mij ligt mijn stad. Het is nog vroeg en toch word er nu al volop aan pijlen afgevuurd. Ik concentreer me op de weg voor me en besef me dat dit waarschijnlijk exact dezelfde geluiden geweest moeten zijn die ze in oorlogstijden horen. Als ik me best doe kan ik me voorstellen hoe ik hard wegfiest van een door oorlogverscheurde stad, één waar de vlammen van de dakken lekken. Hoe een grote truck met soldaten voorbij komt gereden en je in de verte het gebrom van een tank hoort.
Fiets, fiets... Het is niet koud en er staat weinig wind. Op de stille weg dwalen mijn gedachten af naar afgelopen jaar. Wat was er allemaal met me gebeurd? Het begin van het jaar, spannend... dat ik samen ging wonen met mijn zus. Mijn solicitaties en mijn werkeloosheid. De angst voor 1 juni, angst om geen werk te hebben, geen huis. De wanhoop die me in mei overspoelde ondanks de geweldige liefde die ik mijn nieuwe vriend F. vond. Zelfs hij kon de diepe wanhoop en angst niet wegnemen.
De opluchting en ontlading van het krijgen van een woning. De baan die ik vond. Daarna de enorme spanning en opwinding van het voor het eerst samenspelen met een pianiste.
Toen volgde het gemis van F. toen hij de hele maand juli weg was. En uiteindelijk na iets meer dan 5 maanden, de dag dat we uit elkaar gingen. De weken die volgden van depresies, maar die uiteindelijk weer lichter werden en het einde van het jaar, waarin ik weer doe wat ik wil en wat ik leuk vind. Waar ik momenteel tevreden ben met mijn huisje en mijn leven. Zo tevreden dat ik niet eens kan vertellen of ik goeie voornemens heb.

Al met al, met recht gezegd, een veel bewogen jaar. Met extreme hoogtepunten en extreme dieptepunten. Wat gaat 2006 brengen? Ik vraag me af of het ooit saai kan worden......

Gelukkig Nieuwjaar!!

2005-12-31T17:30:00.000+01:00

De laatste dag, de laatste uren, de laatste minuten, de laatste seconden.

De klok tikt af..........

telt u mee?

3.....
2.....
1.....

Gelukkig nieuwjaar!!!!!!

Een verborgen boodschap

2005-12-30T18:35:00.000+01:00

Sneeuw!!!

Overal ligt er sneeuw. Nu ben ik eigenlijk best een enorme koukleum, maar sneeuw vormt geen enkel probleem. Die dikke witte laag is namelijk prima isolatie materiaal. En als het sneeuwt is het meestal niet echt heel erg koud. Het leukste is nog hoe het zachtjes knerpt onder je schoenen. crunch... crunch.... geweldig!

Zo bij de eerste sneeuwvlokjes krijg ik altijd spontaan zin om een sneeuwballen gevecht te houden of sneeuwpoppen te gaan maken. Echter helaas... Ik moet gewoon werken.

Niets vrolijk spelen in de sneeuw, maar 's ochtends vroeg op mijn fietsje naar mijn werk. Wel mooi dat je dan de witte laag nog onaangeroerd ziet liggen, terwijl de stilte zachtjes doorklinkt in de straat.

Nu kreeg mijn speelse kant toch nog een beetje de overhand gisteravond. Toen ik namelijk naar mijn huisje fietste kwam ik langs een vriendin, waarvan ik wist dat zij die avond aan het werk was. Ik besloot voor haar een boodschap op de drempel van haar huis te schrijven in de zachte witte massa.

'jess is een muts x Gwen'

Nouja. Niet zo verborgen dan.

Pluizig

2005-12-29T17:05:00.000+01:00

Vandaag voelde ik me nogal pluizig. Niet van dat pluizige zoals die sesamstraat figuurtje, of zo pluizig als een wollen trui. Maar pluizig, alsof er iemand een grote pluk katoen in mijn kop had gestopt en er vlug was vandoor gegaan met het belangrijkste gedeelte van mijn hersenen.
Alles wat er gebeurd en alles wat je doet stuitert zachtjes tegen de buitenkant en wordt weer terug gekaatst. Teksten ontgaan je, en je hebt het gevoel dat je slaapt, in plaats van zit, praat of luistert.
Stel je voor mijn hoofd als de grote knop van een katoenplant. Daar kan je niet zoveel mee.

1 voordeel heeft het wel. Iedereen kan alles tegen je zeggen die dag, en een uur later weet je het al niet meer. Ze kunnen boos op je zijn, ze kunnen je hun liefde verklaren, ze kunnen je al hun geheimen vertellen, maar alles wordt net zo hard weer afgestoten. Handig, maar ook lastig. Morgen ga ik voor het waterhoofd! Dat klotsende geluid werkt stimulerend!

Voelt u zich ook wel eens pluizig?

Nieuwe Blogskin!!!

2005-12-28T20:46:00.000+01:00

Jaja. Jullie zien het. Gwennus haar blog heeft een nieuwe uiterlijk.
1 maand hard werken, en dit is het resultaat.
Ik zou zeggen geniet er even van. Ik vind hem mooi geworden. Ik hoop jullie ook.

Zuster! heeft u een kopje thee?

2005-12-27T21:54:00.000+01:00

Omdat ik wat dagen heb gemist, hierbij nog een blog van vorige week. Die hadden jullie nog tegoed.

'De' jongen was afgelopen vrijdag bij mij. Onfortuinlijk genoeg was ik toen geveld door ernstige griep en koorts. Als je rillend in bed ligt, niet in staat bent om verder dan de kamerdeur te lopen, zweet, je haar door de war zit en moet overgeven, heb je liever niet dat een toekomstige lover je zo ziet.
Echter er was geen redden meer aan. Daar lag ik dan, in mijn bedje. De deken hoog opgetrokken en nog een extra deken er overheen.
'Kan ik iets voor je doen?'
Ik schud me hoofd en kreun even omdat mijn hele lichaam pijn doet. 'Als je wilt mag je gaan hoor. Je hoeft echt niet bij mij te blijven.'
Hij draait heen en weer op zijn plek. 'Ik ga een sigaretje roken.'
Als hij wegloopt ben ik er van overtuigd dat hij de deur uit is, maar dan hoor ik de balkondeur klappen. Hij hurkt naast mijn bed en vraagt nog een keer of ik wat nodig heb.
Ik ontken weer en deel nogmaals mede dat hij echt niet hoeft te blijven. 'ik ben toch niets waard en anders wordt jij ook ziek.'
'Ik word niet ziek. Ik ben op een verkoudheid na, al jaren niet meer ziek geweest.'
Hij kijkt naar me terwijl ik dwaal tussen mijn koortsdroom en een zwetende rillend waken. Zachtjes pakt hij mijn hand. 'Je bent gloeiend heet.'
Ik lach. 'Ik heb het anders verdomde koud.'
Dan kruipt hij over me heen en gaat naast me liggen. Op de een of andere manier is het een geruststellend gevoel dat hij daar naast me ligt.
Als ik na 30 min 5 keer ben wakker geschrokken gaat de telefoon. Omdat de ibuprofen is aangeslagen kan ik opstaan en naar de woonkamer lopen. Later sleep ik ook mijn deken erheen en plof op de bank. Hij gaat tegenover me zitten.
'Wil je een kopje thee?'
Ik knik.
'Kan ik nog wat voor je doen?' Vraagt hij als hij de thee neerzet. 'Maar niet de afwas ofzo.' Grinnikt hij.
'Nee, echt niet, je mag echt gaan. Je hoeft niet te blijven.'
Weer blijft hij zitten en valt stil. Na ene tijdje begint hij te praten. Ik blijf stil liggen en sluit mijn ogen. Af en toe voeg ik wat toe aan zijn woordenstroom.
Even later besluit ik een film aan te zetten. Na de film praten we nog wat. Dan gaat zijn telefoon.
'Ik moet gaan.'
'Je mocht van mij allang weg. Ik snap niet dat je er nog steeds bent.'
Hij haalt zijn schouders op. 'Netjes opgevoed.' Dan pakt hij zijn jas, geeft me een kus en aait over mijn wang. 'Wordt snel beter.' en weg was hij.

Hij heeft alleen die dag thee voor me kunnen zetten. Ik vond het zo ontzettend lief. Jammer dat hij me zo heeft gezien. Niet bepaald het idee van een leuk toekomstig vriendinnetje, een meisje rillend en zwetend in bed of met haar hoofd boven de toilet. Maar het was wel ontzettend lief.

Ziek...

2005-12-26T22:53:00.000+01:00

Hou was jou kerst??
Wil waarschijnlijk heel blogland van elkaar weten. Nou over die van mij kan ik vrij kort wezen.
Ik was namelijk ziek. Vandaar ook het abrupte einde aan mijn dagelijkse blogwerk. Donderdagnacht begon het. Ik kon niet slapen en had het koud. Mijn hele lichaam trilde. En het hield niet op. als ik dan eindelijk in slaap viel dan had ik koorstdromen. Ik lag te woelen, te draaien. Ik werd compleet gek. Wat moest ik doen? Alles deed zeer. Eerst wist ik niet wat het was, maar bij het dagen van het licht daagde bij mij ook het besef. Ik was ziek!
Nadat ik drie telefoontjes had gepleegd en een sms, om alle afspraken en mijn werk van die dag te regelen, viel ik uitgeput in de kussens.
De hele dag heb ik gedreven tussen een soort van zwetende rillende waaktoestand en een nachtmerrieachtige slaaptestand. Ook zaterdags zette deze trend zich door.
Wonderlijk genoeg belde mijn lieve mama. Toen ze hoorde dat ik ziek was, spoede ze zich naar mijn huis en bood me aan bij hun te mogen zieken.
Eigenlijk hadden ze het liefste gezien dat ik daar de rest van het kerst weekend zou blijven, maar ik stond erop toch thuis te slapen.
Nu aan het einde van kerstdag twee voel ik me eindelijk weer wat beter.

Dat heb ik dan natuurlijk weer... Ik ben tijdens kerst ziek... Als dit niet onder de catogorie mutsmomenten valt, dan weet ik het ook niet meer.

Tegenstrijdig

2005-12-22T18:49:00.000+01:00

Hoeveel redenen kunnen jullie bedenken dat iemand die je twee dagen eerder nog *waarschijnlijk* alle signalen geeft dat hij je erg leuk vind. Nu niets meer van zich laat horen, en niet reageerd op je smsje. snik......
Helaas de romance is wel gelijk weer over.

Dit wilde ik eigenlijk schrijven, toen mijn telefoon rinkelde. Ik schrik me een ongeluk. "Sorry, dat ik zo laat pas reageer."
Jehhhhhhh!!!!!! mag ik even een vreugde dans doen. Ben ik een domme muts. Ik moet ook niet verliefd worden, dat is slecht voor me. Volgens mij is mijn bloeddruk 20 keer hoger, mijn humeur maakt enorme pieken en dan weer mega dalen en ik heb het concentratie vermogen van een goudvis. Help!

Hoezo stemmingswisselingen? Ik heb nergens last van?!

De massage

2005-12-21T18:18:00.000+01:00

Ik zit achter mijn pc. het klokje tikt. Ik kijk naar de klok in het hokje van Windows. Aahhh 21:03. Het is negen uur geweest en hij is er nog niet. Wat als hij nu niet komt? Wat als hij toch niet durft. Stel dat het tegenvalt? Ik kan wel honderd ramp scenario’s bedenken. Maar durf even niet te geloven dat het ook daadwerkelijk goed zal gaan.

4 over. Ok, neem ik mezelf voor. Als hij er om 15 over nog niet is, dan mag ik hem bellen om te vragen of hij het kan vinden.

Terwijl ik probeer te denken aan het scherm voor me drijven beelden van afgelopen zaterdag mijn hoofd weer binnen. Zijn haar, zijn ogen, de kriebls in mijn buik zijn niet te harden.

De bel gaat. Ik spring van schrik van mijn stoel af en kijk op het klokje. Dat kan hem niet wezen, de deurbel gaat en niet de zoemer van beneden. Hoe kan hij nu binnen zijn gekomen. Ik ren de gang in. Ahh, het spionnetje! Stiekem druk ik mijn oog tegen het kijkgaatje aan, er staat echter niemand. Ik zie een beweging aan de zijkant van de deur. Er zit niets anders op dan de deur open te maken.

Als ik de deur opentrek zie ik hem. Mijn hart slaat een slag over. Nonchalant staat hij tegen de deurpost geleund en kijkt me lachend aan. Het zou zo een stukje uit een film kunnen zijn.

"Hallo! tijd niet gezien" roept hij vrolijk.
Daar staat hij dan. Nu ben ik helemaal nuchter, geen opzwepende muziek of alcohol om mijn hersenen te bedwelmen. Gewoon hem. Ik voel me ongemakkelijk, maar de automatische piloot lijkt over te nemen.

"ja, inderdaad ontzettend, wat hebben wij elkaar al heel lang niet gezien." Het sarcasme druipt er vanaf.
Hij lacht nog eens en ik kijk naar de gang achter me. "Uh, kom binnen."
Als hij naar binnen loopt kijkt hij eens rond. "Welkom to My humble home." Zeg ik.
"Your?"
Ik knik. Zijn glimlach is nog iets breder. "Gaaf."
Ik bied hem wat drinken aan en we gaan zitten. Ik op de ene bank, hij op de andere. Schaapachtig kijken we elkaar aan. Het gesprek begint eigenlijk vrij gemakkelijk. Er vallen geen ongemakkelijke stiltes, geen rare wendingen. Alles loopt goed. Meer dan genoeg om met elkaar door te praten.

De gedachten speelt door mijn hoofd. Ik zal het hem nu toch moeten vragen. Daarvoor is hij ten slotte gekomen. Er valt even een stilte waar ik hem aankijk en al mijn moed moet verzamelen om hem aan te spreken.

"Ik krijg nog een massage van je."

Zo begon de avond. Uiteindelijk hebben we als kat en muis 4 uur om elkaar heen gedraaid, voor er iets gebeurde. Daarna was het ook niet meer te houden. Het was jammer dat ik vanochtend weer vroeg moest werken en hem uiteindelijk om kwart voor twee mijn huis uit moest zetten. het viel vandaag wel mee op mijn werk. ik was niet heel erg moe. Maar denk dat ik vanavond wel lekker vroeg ga slapen. Hoe het verder gaat dit verhaa, dat blijft nog eveneen mysterie, maar dat maakt het juist leuk.

geen tijd....

2005-12-20T11:08:00.000+01:00

Help..... waarom heb ik geen tijd...
waar is mijn tijd. ik heb nog 5 min en dan moet ik als een gek maken dt ik wegkom.

aaahhhh.... vandaag heb ik het dus druk. Morgen horen jullie wel hoe het was.

nu ga ik heel snel mijn laarzen aantrekken en als een gek naar mijn werk terwijl ik mijn bammetje in mijn keel duw.
haast haast haast!!!

Gesnapt!

2005-12-19T18:51:00.000+01:00

Vandaag heb ik mijn hoogvliet zegeltjes weer braaf ingeleverd. Niet bij de hoogvliet, maar bij collega M. Voor de mensen die niet weten wat hoogvliet is. het is een supermarktketen die qau prijs redelijk goedkoop is. Op de kassabonnen kan je zegeltjes sparen voor gratis producten. Collega M. is tegenwoordig de grote inzamelpot op ons werk. Dat kwam namelijk zo......

M. loopt door de hoogvliet. Hij doet boodschappen nog net voor hij moet gaan werken. Hij rekend af bij de snelkassa. Dat is handig want die bonnen zijn langer en zo heb je dus meer zegeltjes.
Als hij betaald heeft kijkt hij naar de bon. Als hij bijna geprint is, geeft hij een rukje waardoor de bon nog wat langer wordt en hij nog net een extra zegeltje kan meepikken.
"Wat doet u nu, meneer?" vraagt een enigszins geïrriteerde verkoopster. "dat mag niet hoor!"
M. haalt zijn schouders op. "Ach mevrouw, dat is toch niet zo erg. Het gaat om een zegeltje."
"Nee, dat mag echt niet, dat is fraude."
M. kijkt de verkoopster verbaasd aan die de filaalmanager erbij roept.
De man pakt hem hardhandig bij de arm en neemt hij mee in een kantoortje. Hij pakt de telefoon.
"Kun jullie zo snel mogelijk komen, dank u." kwaad kijkt hij M. aan. "Weet u wel dat dat fraude is."
M. is geshokeerd en in de war. "Maar het gaat maar om een zegeltje."
De filaalmanager snuift. "Wat als al onze klanten zich zo zouden gedragen. Dit kunnen we niet tolereren. De politie komt eraan."
Nu rolt M. bijna van zijn stoel. Dat kan toch niet waar zijn. Maar ja, even later komen de agenten in hun stoere zwarte jassen en broeken en pistolen aan hun zijde het kantoor binnen en hijsen M. van zijn stoeltje. Na een kort overleg met de manager wordt M. in de politieauto gedrukt en met zwaailichten naar het bureau gevoerd. In het bureau wordt hij in een klein wit kamertje gestopt met en klein raampje hoog bij het plafon en een koude ijzeren deur.
"trek je schoenen uit en haal je riem uit je broek."
Gehoorzaam haalt M. de riem los en trekt zijn schoenen uit. Ongelukkig hijst hij zijn broek iedere 10 seconden op omdat deze nu afzakt. Een agent fouleert hem nog en gooit dan de deur dicht.
M. kijkt het kamertje rond. Er staat een hard bed met wat stoffige dekens waar hij op gaat zitten. Hij kan het even niet bevatten wat er is gebeurd.

Een hele tijd later opent de deur weer. "Je mag gaan." M. krijgt zijn bezittingen weer in zijn handen gedrukt. snel gespt hij zijn riem om en trekt zijn schoenen aan. De agent kijkt hem nors aan. "Je komt er vanaf met een waarschuwing voor poging tot fraude, maar als je nog een keer met ons in aanrakng komt, dan komt het op je strafblad."
Dan staat hij buiten. De zon schijnt warm, maar toch heeft hij het koud, diep van binnen. Het besef groeit langzaam dat hij aan de andere kant van de stad is en dat hij naar het werk moet lopen.
SHIT...... Wat een kutdag.

Toen dit verhaal ons ter oren kwam op het werk, is er een soort actie begonnen. Iedereen die boodschappen bij de hoogvliet deed schenkt zijn bon aan M. Gemiddeld heeft hij nu iedere week 10 volle kaarten. 10 gratis producten. Toch geen slecht einde dus.... Mischien moet ik me ook maar eens laten oppakken ;)

zaterdagavond rijm

2005-12-18T15:03:00.000+01:00

Gisteren ging ik stappen,
Gisteren heb ik gedanst.
Gisteren heb ik gepraat,
en heb ik met die leuke jongen, de hele avond gesjanst.

Gisteren heb ik gelachen,
Gisteren heb ik een deal gemaakt.
Gisteren heb ik voor het eerst bier gedronken,
en heb ik na een glas besloten, dat bier vies smaakt.

Dinsdag komt hij langs
Dinsdag komt hij zijn dealtje na
Dinsdag brengt hij massage olie
en mogen jullie gokken, wat ik met hem doen ga!

Achtbaan.

2005-12-16T19:57:00.000+01:00

Een droevig kijkend vrouwtje, een arrogante klootzak een kunstzinnige romanticus en een grote harige aap. Dat waren de kern elementen van King kong afgelopen woensdag. Het was geen geweldige film. Maar zeker ook geen slechte. En het is altijd beter dan thuis zitten.
Verdriet, liefde, angst en medelijden volgde elkaar in rap tempo op. De emotionele achtbaan. Pas op! weer een kurkentrekker jongens, hou je vast! Iehhhhh!! weer een looping! ahh!!!! oh oh, steile afgrond!

King kong, als je hem denkt te willen gaan kijken. doe het dan. Wil je niet. Blijf dan vooral thuis.
leuke film, soms wat ver gezocht, maar ik ga ook niet voor de realiteit naar de bioscoop. Ik ga voor de achtbaan! Is weer goedkoper dan six flags.

Quote!

2005-12-15T10:50:00.000+01:00

nadat ik mijn vinger heb open geschaafd......

' Hoeveel liter bloed heb je eigenlijk?'

'5 liter.'

'Wat? zo weinig!'

Hockeytutje.

2005-12-14T18:58:00.000+01:00

'Jij lijkt me nu echt een hockeytutje.' zei een collega gister tegen mij.
Een WAT??
Het maakte niet uit dat hij erachter vermelde dat ik ook lief en spontaan was. het woord hockeytutje spookte door mijn hoofd alsof hij had gezegd dat ik een hoer was.
'Naja, een soort studentiekoos.' verbeterde hij zich nog.

Gek dat het woord hockeytutje zo beledigend kan zijn. Schijnbaar voel ik me enorm gekwetst door het woord hockeytutje. Waarschijnlijk omdat mijn voorsetlling van en hockeytutje is, een meisje met blond haar, blousjes en spijkerbroek en een oliliesjaaltje. Aangezien ik me zeker niet vind horen en deze catogerie ging ik altijd vrolijk in de veronderstelling dat ik dus ook niet tot deze categorie toebehoorde. echter niets is minder waar.
het woord studentiekoos maakte het niet veel beter. ander collega's voegde daar aan toe, rechtenstudentje en brave leerling.
Zowel het woord rechten, als het woord braaf gaven me koude rillingen. Brrr.... ik probeer schijnbaar heel hard te lijken op iets wat ik absoluut niet wil zijn! snap u t nog?

Ik ben een hockeytutje!
Waar is de blondeerspray, waar zijn mijn sjaaltjes, heeft iemand mijn hockeystick gezien!?
Morgen heb ik weer een wedstrijd.

All I want for Christmas is............. You!

2005-12-13T20:11:00.000+01:00

Kerst........ Nieuwjaar....
wat een zoetsappig gedoe. Iedereen vrolijk en extra aardig. Kerstpakketen gaan naar de armen. Er worden boompjes opgezet, rijkelijk versierd met slingers en glinsterende ballen. Lampjes worden opgehangen in de raamkozijnen, kaarsjes worden ontstoken. Iedereen zit thuis gezellig met familie, of op bank knus met een rode wijn een filmpje te kijken. Met kerst word masaal de gourmetset weer uit de kast getrokken. men gaat op bezoek met familie die men normaal niet kan luchten. Kerstcd's worden uit de kast geplukt om met vrolijke klanken en rustige symfonien de avond te begeleiden.
En nieuwjaar is nog erger. Na het klinken van een glas champagne besluit de hele wereld masaal de wereld te vergassen om het nieuwe jaar in te luiden. Mileutop, schaf dat eens af!! scheelt een hele hoop vervuiling en schoonmaakwerk.
Kerst....... Nieuwjaar..... Nee, ik snap het niet.

Het is bijna kerst, ik wordt vrolijk van de lichtjes en lach nog eens vriendelijk naar de dakloze die voor de supermarkt staat. Hij weet niet dat we op het werk masaal geld aan het inzamelen zijn voor hem. Thuis heb ik mijn kerstboom versierd. ik heb al beloofd eerste kerstdag te gaan gourmetten met de familie. Ik heb wat liedjes gedownload om me tijdens het versieren van mijn huis op te vrolijken. Straks met nieuwjaar ga ik gapend kijken hoe alles de lucht in wordt geknald en bedenk mezelf dat het wel erg mooi is, al die lichtjes. Ik giet mijn kop nog eens vol en ga helemaal bezopen uit mijn dak op de dansvloer, om de volgende dag met een kater wakker te worden.

Kerst....... Nieuwjaar..... nee snappen doe ik het niet, maar toch doe ik mee. Maar ook al snap ik het niet, zou ik toch 1 kerst wens mogen doen? Zou ik Asjeblieft volgend jaar kerst en nieuwjaar een keer niet als single hoeven vieren?

Oorlogsslachtoffer

2005-12-12T17:59:00.000+01:00

'AU!!! au, au, au!' Gil ik door de keuken.
Geschrokken komt J. kijken. 'Gaat het?'
Ik knik terwijl ik hard op mijn vinger zuig. Ik proef hoe de ijzerige smaak van het bloed zich mengd met mijn speeksel.
Ik moet al mijn wilskracht verzamelen om niet keihard te gillen van de pijn.
Voorzichtig haal ik mijn vinger uit mijn mond en kijk in afschuw naar het gat op mijn vinger. Half losje lapjes vel hangen er overheen en het is lelijk diep.
Wat nu?
Ik loop naar mijn kast en grijp er een doosje uit terwijl ik vlug mijn vinger weer in mijn mond steek. Echter met een hand krijg ik hem niet open.
'Zal ik helpen.' Verslagen geef ik het doosje aan hem en bedenk mezelf vloekend dat als ik een keer gewond raak ik niet eens mezelf kan helpen.
Voorzichtig plakt hij een veel te grote pleister over het gat. Op dat moment schieten er twee gedachten door mijn hoofd.
'Die pleister heeft echt geen nut, de wond is veel te diep.' en 'Ik ga echt niet naar het ziekenhuis!'
Toch laat ik braaf de pleister zitten terwijl ik de rest van de lasagna klaarmaak. Mijn vinger doet zeer, klopt als een gek en brand. Een klein stemmetje in mij probeert wanhopig te schreeuwen dat ik naar de EHBO moet omdat de wond bijna tot op het bot is, maar koppig duw ik die stem weg zonder er verder aandacht aan te geven.

De wekker gaat af en vlug zet ik hem uit. Een kreun ontsnapt. AU! wat doet die vinger zeer. Hij is dik, een beetje paarsig en klopt en brand. Ik kan hem niet buigen en alleen maar mijn hand aanraken zorgt er al voor dat ik in elkaar zak van de pijn.
Er gaan twee gedachten door mijn hoofd.
'Domme doos, je had naar de EHBO moeten gaan.' en 'Wat nu? Dokter of toch maar ziekenhuis?'
Stilletjes lacht er iemand in mijn achterhoofd. Zie je wel! ik had gelijk.

Nu zit er een braaf verbandje omheen met betadine, straks probeer ik het nog wat schoon te maken, met nog wat betadine en leg ik een nieuw verbandje aan. Gelukkig heb ik hele lieve collega's die wat meer verstand hebben dan ik, en die met alle plezier mijn vinger inzwachtelde.
Wanneer was u voor het laatst zwaar gewond?

Rust......

2005-12-11T12:54:00.000+01:00

Vrijdag had ik eindelijk rust.......
Ik ging namelijk met Mo en Jess naar de sauna. Even een hele dag niets. alleen stoombaden, warme sauna's, zwembaden, bubbelbaden en ligbankjes. Een drankje in de hand en in de andere een krant.
Vrijdag mocht ik van mezelf even helemaal niks doen. Waarom niet? Omdat ik al weken mezelf voorbij loop aan alle dingen die ik wil doen. Dat druk druk druk, staat niet voor niets in mijn profiel.

ik zal het anders even toelichten.
maandag werken, meestal avond dienst dus pas laat thuis. maar daarna toch nog naar de sportschool of anders dan dinsdag.
Dinsdag idem maandag en dan wil er altijd wel iemand langskomen.
Woensdag werken, dagdienst maar ook daarna weer naar de sportschool.
Donderdag werken dagdienst en dan naar zingen
Vrijdag, werken, dagdienst en dan heb ik in de avond altijd wel wat. vrienden, ouders, huishoudelijk werkjes of bedrijfsuitjes.
Zaterdag, meestel opgeslokt door huishoudelijk werk en vrienden, stappen en mijn huis verder opknappen. (Ik heb gordijnen!)
Zondag, zeer afhankelijk, maar vandaag weer sporten toevallig en weer vrienden. en alles wat ik niet in zaterdag kon proppen.

Dan snap je dat na enkele weken best uitgewoond bent, zeker als je rekening mee houdt dat heel veel mensen ook nog op vrijdag en zaterdag dingen dubbel met je willen plannen. Moet je nog gaan keizen ook.
daarom was ik blij met eindelijk even die rust. even niets behalve het gezellige geklets en mijn eigen gedachten die al weer druk bezig waren met nieuwe plannen voor komende weken.

Komende drie weken ben ik weer volgeboekt. Wilt u nog wat afspreken met mij, dan verwijs ik u door naar Januari.

DE avond!

2005-12-09T22:54:00.000+01:00

Gisteravond was DE avond.
Gisteravond was DE avond waar ik al weken naar uitkeek, die bijna elke week beter leek te worden. Gisteravond was DE avond waar ik zo vurig de afgelopen maanden naar heb verlangd.
DE gebeurde eindelijk. We misten nog een kleine schakel, maar verder klopte het. Een aaneenschakeling van alles bij elkaar, een glimp van de toekomst.

Het was in een woord geweldig. Beter nog dan ik me had voorgesteld. Het swingde, we leerden, we praatte. En eigenlijk ging het niet om de mensen, maar om de muziek. Dat klinkt grof, want de mensen zijn zeker belangrijk, maar de muziek...
Ik voelde het, in al mijn aderen, als een soort kloppend monster dat naar buiten wilde. Toen wist ik het, meer dan ik ooit eerder het heb geweten.

Ik wil hoe dan ook die band.Iik wil die drummer, ik wil die basist, ik wil alles!! en ik wil voornamelijk swingen, lol hebben en zingen. Keihard zingen en mensen laten springen en schreeuwen en dansen en swingen. En ook al zullen de mensen van gisteravond misschien niet terugkomen, ik zal samen met de pianiste ooit die band beginnen.

Voorlopig blijf ik oefenen op mijn zang, en heel misschien zijn we binnekort wel compleet. Heel misschien.....

Angst

2005-12-06T10:24:00.000+01:00

Elke middag/avond als ik thuiskom van mijn werk ben ik bang. Heel erg bang. Ik draai het slot van het portiek open en met trillende benen rijdt ik mijn fiets naar de kelder. Deze stal ik in mijn box en dan loop ik naar boven.
Mijn trillenis zo erg dat je zachtjes de sleutels in mijn handen hoort rinkelen.
'Daar staat ie! dat enge ding.' Groot vierkant en wit. Verschillende nummertjes zijn erop geplakt. Ik heb moeite de juiste sleutel te vinden door het trillen van mijn handen. Dan steek ik hem in het slot en hou mijn adem in.
Als ik voorzichtig naar binnen gleur, ontdek ik de dikke krant en enkele witte envellopen.
Zachtjes laat ik mijn adem ontsnappen. Gelukkig... ook deze keer ben ik niet het slachtoffer geworden van wrede kindergrappen.

Ik weet niet waarom, maar ik ben doodsbang om mijn brievenbus te openen. Waarom? Omdat ik als de doods ben om daar een vieze hondendrol of een dooie muis tegen te komen. Ooit heeft iemand me zo een verhaal verteld. En ondanks dat ik in een buurt woon waar geen kinderen voor mijn deur spelen, ben ik er elk dag toch weer bang voor.
Domme muts!

Skype

2005-12-05T23:10:00.000+01:00

Gister ben ik ontgroend. Het was geen zware test, maar wel een spannende.
Gister heb ik voor het eerst geskypet.
Ik heb namelijk van die alleraardigste goedheiligman een headsetje en een webcam gekregen. Dus die moesten van het weekend wel even uitgetest worden. Gelijk maar even uitgetest op een medeblogger. Zonder webcam dat wel. Want een klein beetje anoniemiteit wil ik wel behouden. (daarbij zag ik er gister ook niet uit, maar goed niemand die dat weet.)

Dat was even schrikken. denk je iemand en klein beetje te kennen, krijg je zijn echte stem te horen.
ieeehhhh eng!!!
Niet dat die stem nu zo eng was, maar wel een beetje gek. Onbewust vorm je toch een bepaalt beeld van iemand. en als die stem niet bij dat beeld past, is het toch wel heel raar.

Gelukkig heb ik deze ontgroening overleefd. Op naar de volgende uitdaging?

Hollywood!

2005-12-04T14:14:00.000+01:00

Gister ben ik met een vriendin afgereisd naar Hollywood. We gingen met de auto, het was een uurtje rijden. Niet dat je nu denkt dat wij een supersonische auto hebben. Nee.... Deze hollywood lag toevallig in Rotterdam.

Nu heeft Rotterdam twee nadelen.
1. Ik ben niet erg bekend in Rotterdam
2. Er staat G*D geen wegbewijzering in Rotterdam.

Gelukkig konden we deze feiten met harde hand bestrijden.
1. We hebben een routeplanner (die zonder straatnaambordjes geen kl*t waard was)
2. Ik heb een redelijk goed richtingsgevoel.
3. Ik ben ooit eens 2 keer bij blijdorp geweest en wil het nu toevalig dat we daar vlak langsreden.

2 tegen 3. Je begrijpt dat we deze wedstrijd dus gewonnen hadden en uiteindelijk binnen een uur tijd de auto parkeerden in de garage.
'HmH' stond er groot op de met kerstlichtjes versierde buitenkant. Asl we in de rij staan valt de enorme etalage met bewegende ijsberen aan onze rechterkant wel op.
Ik sta een beetje zenuwachig heen weer te wippen op mijn voeten. Bij de deur staan een paar enge mannen, verkleed als..... Ja wat zijn het. Freaks is het jusite woord denk ik?

Eindelijk binnen Het is nog vroeg en lekker rustig. Na het halen van een muntjes en vervolgens een drankje gaan we op onderzoek uit. Of eigenlijk is expeditietocht een beter woord. Voor de mensen die niet bekend zijn met Hollywood, ze hebben 7!!!!! zalen, en dat is nog niet eens het meest erge eraan. Al die zalen zijn met allemaal verschillende trappen verbonden! We deden al een uur over het alleen maar uitzoeken over hoe we in elke zaal konden komen!
Nu hadden we al snel door dat we de onderste drie zalen konden laten liggen. Trance/dance, hardcore en R&B. Niet onze smaak. De bovengelegen zalen bevielen beter.
Nu is Hollywood niet alleen muziek, maar ook entertainment. Ik heb letterlijk mijn ogen uitgekeken. De grote zaal bevatte schraal geklede danseressen, een platform waarop je kon dansen en die vervolgens omhoog en weer omlaag ging en een show met figuranten en lasers. Daarboven was een balkon met diepe leren banken waarop je heerlijk kon relaxen en een lange kooi waar je in kon dansen.
In een andere zaal hadden ze ook een noviteit. Een grote ronddraaiende schijf. Ik denk dat ik nog net niet in mijn broek zeek van het lachen. Tientalle meiden verdrongen zich langs de rand van de schijf terwijl ze op deze wijze mechanisch langs de rijen jongens die stonden toe te kijken werden geshowt. Als dit geen vleeskeuring is!

Ik heb me moet ik zeggen enorm goed vermaakt, hoewel de muziek niet altijd helemaal mijn smaak was. (ik hou gewoon wat meer van rock) En de leeftijdgrens angstvallig laag lag (ik wist niet dat als je 14 was dat je dan al mocht stappen?) ga ik vast nog wel een keertje.

1 ding moet ik nog vermelden over de avond. Om half twee kwam ook de goedheiligman nog even in Hollywood op bezoek, samen met piet en rasta piet. Gedrieën vierde ze een feestje op het podium en sprongen op en neer op de klanken van 'I want to be a Hippy'. Ja, ja, ook sint weet hoe hij moet hakken en zagen!

sinterklaas avond,

2005-12-03T18:49:00.000+01:00

Ook dit jaar deed sinterklaas huize Krogt aan.
Het werd een enorm gezelige avond! lachen dansen, zingen en playback, gedichten en surprises.
Mijn surprise viel in goede aarde, of eigenlijk, in verkeerde waardoor hij in goede viel.
Even kort toegelicht. ik had twee grote harige billen gemaakt met een thermometer. De ontvanger was nogal ziekjes geweest. Ze waren zo eng geworden dat ze erg grappig werden.
Zelf mocht ik een boksbal ontvangen, waar ik mijn agressie flink op mocht botvieren. En niet zomaar tegen een boksbal meppen. Nee! Een grote foto van JP Potter sierde de zak.
Een zak op een zak zullen we zeggen.
Verder was er nog de playbackshow. Welke ontzettend leuk en gezellig was. Grote artiesten zoals Marco Borsato, Fool's Garden en No limit kwamen voorbij.
Persoonlijk heb ik gekozen voor Queen 'I want to break free' Vooral de nep snor maakte het schouwspel erg eng.
Persoonlijk vond ik de uitvoeringen allemaal erg apart en uitermate leuk uitgedacht. Als afsluiter maakte de hele familie gebruik van de dansmat die het jongste lid van de familie had ontvangen. Een leuke afsluiter.
De geschenken van die avond kan je zien op de foto. en ook dit jaar wil ik weer zeggen;

Dank u, sinterklaasje!

Niet eerlijk

2005-12-01T18:34:00.000+01:00

Zomaar een telefoongesprek met vriendin M.

"Heeft illigale nog gebeld?"
"Nope! hij had wel nog om 3 uur een sms gestuurd!"
"heb je nog wat terug gestuurd?"
"Ja, pas om 4 uur smiddags de volgende dag."
"Goed zo! Wat zei hij?"
"Dat ik mooi was en goed kon zoenen. en ik stuurde toen terug 'bedankt en insgelijks"
"Wat? heb je hem niet eens mee uitgevraagd??"
"Nee, waarom zou ik. Ik hoef helemaal niet zo nodig met hem uit."
"Wat!! dat is niet eerlijk!"
"??"
"Ik vond hem ook leuk. Ik zat alleen op de stier, en dacht 'kijk naar mij! hier ben ik!'. Maar toen ging jij met hem praten! Je móét hem uitvragen."
"hihi, alleen omdat het anders niet eerlijk tegenover jou is?"
"Ja! dan had je hem aan mij moeten geven als je hem alleen op zijn bek pakt en dan niet met hem gaat daten!"
"Ok, ik stuur morgen een sms."
"Goed zo!"

M. soms kan ik zo vreselijk om je lachen. Als je het wilt weten, ik heb hem gesmst, en zoals verwacht heeft hij nog niet gereageerd.

Hij heeft nog steeds niet gebeld of terug ge-smst. Ik wil nu eigenlijk hele hard roepen. 'Ik zei het toch!' maar zal het maar zachtjes fluisteren. Maar ik had wel gelijk.

Stoere meid

2005-11-30T17:44:00.000+01:00

Ik ben best een stoere meid. Niet omdat ik zo cool ben ofzo? Nee, ik ben stoer omdat ik best erg veel zelf doe.
Dat heb ik voornamelijk aan mijn pa en ma te danken. Mijn pa maakte badkamers, plakte onze banden, behangde de gang, maakte een drumzolder en kluste ooit eens een compleet houten paard voor mij als sinterklaas surprise.
Mijjn mama doet er niet onder voor. Hoewel zij niet zo klusgedreven is als mijn papa, steekt ze twee handen toe als dat nodig is.
Samen zijn ze een soort superklusteam. Je zou ze zo in kunnen zetten voor 'inholland staat ee huis' of de 'Eigen huis en tuin'.

Nu heb ik een groot voordeel gehaald uit zulke ouders. Ik kan zelf ook redelijk klussen, en als ik het nog nooit gedaan heb, vraag ik hun me een keertje te helpen en de volgende keer kan ik het alleen.
Ik plak banden, boor gaatjes, schilder muren, leg laminaat. Eigenlijk kan ik best al veel.
Zeker als ik dan bij vrienden of vriendinen kijk die hulpeloos staan te kijken naar hun platte achterband, dan vraag ik me toch even af.
"heb ik nou zo een geluk gehad? Of ben ik nou zo een stoere meid?"

Gecomplimenteerd

2005-11-29T11:04:00.000+01:00

Complimentjes krijgen is heel erg leuk. Ík vind je lief' of 'je bent mooi' zijn toch wel mijn favorieten. Van heet weekend kreeg binnen 6 uur tijd twee smsjes overladen met complimentjes.
De ene behelste de tekst dat ik een een mooie meid was die goed kon zoenen. (altijd fijn om te weten)
De andere vertelde me dat ik bijzonder was en dat ik een goed persoon ben. (ook heel erg leuk om te weten)
Nu raak ik altijd ee beetje in de war van complimentjes. Want, wat moet je nou hierop terug zeggen?
'Bedankt' is eigenlijk het enige woord op dat moment door mijn hoofd schiet. of 'jij ook'.

Hoe vaak krijgen jullie een compliment? en wat geef jij als antwoord?

Nieuwe schoenen

2005-11-27T13:58:00.000+01:00

Ik heb hele leuke gympies. Ze zijn zwart met twee witte schuinen strepen langs de zijkant. Er zitten wat vervagende witte stipjes op van de latex die ik heb gebruikt om mijn plafon te witten. De hiel is uitgesleten door het lopen en door het feit dat ik stocijns weiger mijn veters los te maken als ik ze uit doe.Verder zien ze er nog goed uit, ondanks dat ze al ruim een jaar oud zijn

Als een gek fiest ik door de hoosbui.
Mijn werk is maar zeven minuten fietsen van mijn huis, maar toch voel ik hoe ik langzaam doorweekt raak. Het water loopt langs mijn handen en armen in mijn mouwen en de capichon van mijn jas is strak over mijn hoofd getrokken.
Als ik door de diepe plassen fiest spetterd het water hoog op en druipt van mijn broek en in mijn schoenen. Langzaam voel ik dat de kleding begint de soppen. Mijn broek kleeft tegen mijn benen en de binnenkant van mijn schoenen lijken wel een zwembad.

Eindelijk thuis!
Zo snel ik kan gooi ik mijn fiets in het fietsenrek en stamp de trap op. Binnengekomen gooi ik de kachel aan. Mijn jas leg ik over de bank heen om dicht in de buurt van kachel een beetje te kunnen drogen en mijn schoenen plaats ik voor de kachel.
In de badkamer gooi ik mijn kacheltje ook aan, want het is koud met die wind. Snel kleed ik me uit en pak de kleren van mijn bed die al klaar lagen voor vanavond. Als ik mijn broek aanheb ruik ik iets vreemds. Het zal wel de kachel zijn, denk ik nog. Maar als ik het enkele minuten later nog steeds ruik, maak ik me toch zorgen. Als ik in de woonkamer kom, zie ik nog net een rookpluimpje. Mijn ogen worden groot van schrik en even stokt mijn adem.

Ik had hele leuke gympies. Ze waren zwart met twee witte schuinen strepen langs de zijkant. Er zatten wat vervagende witte stipjes op van de latex die ik heb gebruikt om mijn plafon te witten. Nu zijn ze verschrompeld en half gesmolten en daarom heb ik afscheid moeten nemen van mijn trouwe gympies. Als troost om hun verlies ben ik gister wezen kijken voor een vervangend paar, maar ik zal mij trouwe gympies niet snel vergeten.

Gympies R.I.P.

Feestje

2005-11-26T15:59:00.000+01:00

Het was een avond van veel drank en lol.
van Oude vrienden en nieuwe collega's
Van schieten en vissen.

Het was een avond van robie williams en jennifer lopez,
een hele stille disco en luidruchtige kroeg.
van stieren temmen en sumoworstelaars.

Het was een avond van zorgeloos genieten
van rondhuppelen en jongens verslaan
van kliekjes gedrag en een spontane polonaise

Het was een avond van leuke jongens, en gladde players
van een goed gesprek en een vreemde naam
van een zoen en een telefoonnummer.

Het was een avond om nooit te vergeten!

"Het digitale licht"

2005-11-24T17:17:00.000+01:00

Bloggers schrijven samen een roman ieder schrijft een deel en zo onstaat het verhaal. Waar gaat het heen en wat gaat er gebeuren? Als jij het volgende stuk schrijft, dan bepaal jij wat onze hoofdpersonen gaan doen.
Plompie begon, momoniek, corinepien, Maria volgden.
Durf jij de uitdaging aan om hier een vervolg op te maken?

Ze voelt hoe ze langzaam warm wordt van binnen. Ineens voelt ze een ruk aan de draad. Nog een keer wordt er aan de draad getrokken. Gespannen wacht ze de derde ruk af. Even lijkt het stil, maar dan volgt de derde ruk. Josphine staat op en pakt de hendel beet. Heel hard begint ze te draaien. Haar handen en lichaam doen pijn van de plotse warmte die vrij komt door haar bewegingen.
Het draad blijft maar terug rollen. Samuel is waarschijnlijk een heel stuk gegaan. Grote pluimen condens komen uit haar mond terwijl ze zwoegt om de kabel binnen te halen. De lange ijzeren kabel trekt en trekt. Ondanks het katrolsysteem is het loodzwaar om de draad binnen te halen. Haar handen doen zeer en haar rug voelt pijnlijk aan. Dan ziet ze de luchtbellen. Ze zijn eerst klein maar dan worden ze groter. Een met dik rubber overtrokken gezicht komt tevoorschijn. Met zijn dikke handschoenen nog aan, verwijderd hij het mondstuk en lacht.
“Jo, ik heb het gevonden!”

Bernard loopt weer door. Het kleine dorpje uit en de weg af. Daar staat het kleine huisje. De muren zijn wit en bij de deur hangt een mand met bloemen. Een lach speelt even om zijn mond om het vergeefse gebaar van zijn moeder om hem op te vrolijken. Maar even snel neemt zijn sombere bui weer controle over zijn lichaam en zakken zijn mondhoeken weer in hun eeuwige misvormde grimas.
Als hij binnen komt, ziet hij dat de postbode weer wat brieven heeft achtergelaten. Voorzichtig raapt hij ze op en bestudeerd de enveloppen. Verbazend hoeveel de envelop je al kan vertellen over de brief die er in verstopt zit.
Rustig bladert hij het stapeltje door. De gebruikelijke brieven komen zijn blikveld voorbij. Plots voelt hij hoe zijn adem stokt. Die ene brief, met dat slordige handschrift. Hij herkent het uit duizenden. Hoe kan hij dat handschrift ooit vergeten.
Terwijl hij de andere brieven achteloos op de tafel gooit loopt hij heel voorzichtig met die ene brief in zijn handen naar het bruine leren bankstel dat midden in de kamer staat opgesteld.
Teder streelt hij de envelop die zijn kostbare schat zwijgend bewaakt. In een ogenblik van stilte mijmert hij over de inhoud van de envelop. Dan steekt hij zijn vinger onder de hoekjes en probeert zo voorzichtig mogelijk de envelop te openen.
Als hij de brief eruit heeft bevrijd, haalt hij het papier even onder zijn neus langs. Ruikt hij daar haar parfum? Zijn gedachten vliegen heen en terug naar herinneringen.
“Jo” zucht hij. Heel langzaam opent hij de brief en begint te lezen.

Espa heeft het vervolg op haar blog. Waarna Mirjam verder gaat. Daarna zal Knopje gaan schrijven en vervolgens gaat Paulie* een stukje toevoegen. Waarna Oh! het vervolg mag gaan bedenken. Als je na Oh! wil schrijven, meld je dan bij hem.

Liefde III

2005-11-22T20:53:00.000+01:00

Bijna 2 maanden geleden vertelde ik jullie over mijn beëindigde relatie.
Zondag vertelde ik jullie over mijn verovering van mijn telefoonnummer.
Vandaag vertel ik jullie meer van mijn liefdes avonturen.

Zaterdag nacht was ik blij. Heel blij! De hele week was ik al vrolijk en blij. Ik was namelijk genezen. Niet lichamelijk maar geestelijk. Mijn hoofd was helder en vol met vrolijke gedachtes. Ik was weer single en ik genoot er van. Ik ben 23 en ben vrij om te doen wat ik wil. Mooi!
Echter zaterdag werd ik geraakt door een bliksemflits. Daar stond hij. Lang, knap en met een blik in zijn ogen waar ik van smolt. De verovering van een telefoonnummer was even mijn enige gedachte. Toen ik die had kon mijn geluk niet op.
Zondag en maandag ging veel te snel voorbij. Ik vond hem leuk en hij vond mij ook leuk, toch?
Knaag, knaag….
Hij was niet echt enthousiast.
Knaag, knaag…
‘Ik’ heb ‘hem’ zijn telefoonnummer gevraagd
Knaag, knaag…
Ik heb nog niets van hem gehoord
Knaag, knaag….
Ik ben vast niet leuk genoeg
Knaag, knaag….
Hij vond C. vast leuker en interessanter dan mij.
Knaag, knaag….
Ik stel me aan. Doe niet zo gek.
Knaag, knaag….
Gwennus, je bent jezelf aan het opfokken, hou er mee op!
Knaag, knaag….
Ok, doe er dan iets aan.

Uiteindelijk ben ik voor het luchtige smsje gegaan om te informeren hoe het met hem ging. Toen ik nog geen uur later mijn telefoon hoorde piepen, sprong ik bijna van schrik dwars door de bank heen.
‘1/3’ zie ik in de bovenhoek staan. WAUW! 1 van de 3. Hij vind me vast heel leuk als hij me zo een lang bericht stuurt.
Echter mijn gezicht betrekt bij het lezen. Iemand anders was me voor! De bitch!!!
Hij vond haar al langer leuk, maar nu inene vind ze hem ook wel leuk en wil ze het met hem proberen!!
WAT!!!! K*Twijf. Hoe durfde ze! Ze pikt hem recht voor mijn neus in!

Grumbel….. als ik volgende week weer ben afgekoeld, ben ik wel weer vrolijk, maar nu wil ik iemand even flink voor zijn kanus rammen. Wie biedt zich aan!

Ik zoek me lens!

2005-11-21T23:47:00.000+01:00

Vanochtend stond ik op. Ik geeuw, ik rek me uit en ik stap uit bed. Ik schuifel naar mijn woonkamer, bedenk me dat ik daar niet moet wezen en schuifel naar de badkamer.
Aldaar bedenk ik me dat ik wederom daar niet moet wezen want mijn toilettas staat nog ingepakt in mijn rugzak in mijn slaapkamer.
Een geeuw onderdrukkend vis ik mijn toilettas uit mijn tas en loop terug naar de badkamer. Draai de douche open en spring er opgefrist 15 min later weer onder vandaan. Als ik mijn toilettas openrits pak ik mijn lenzendoosje.
Klik Klik. Hè!!!
Nu zie ik bar weinig zonder lenzen of bril, maar deze zien er wel heel vreemd uit. Ze zijn blauw in het midden??? Dat klopt niet?
Verbaasd kijk in mijn tas en vis een exacte kopie van het eerste lenzendoosje eruit. Ik bekijk de inhoud van het andere doosje en kom tot het besluit dat het eerste doosje nooit die van mij kan zijn, of ik moet spontaan dubbel zien.

Mo! mijn welgemeende excuses voor het kapen van jou lenzendoosje inclusief lenzen. Ik zal ze zo spoedig mogelijk retouneren, zodat de wereld weer een stukje helderder wordt.

trouwens, nooit geweten dat jij kleurlenzen draag

Biertje?

2005-11-20T13:54:00.000+01:00

Gisteren was ik met haar en haar op stap geweest.
Het was een avond van spelletjes, lachen, feesten, dansen en praten. En soms al deze dingen gecombineerd.

Het begon met de treinreis naar Utrecht alwaar we gezamenlijk onder discussie en geklets het kamertje van zus lief bereikten. Na het spelen van het spelletje ‘Munchkin’ (waar ik verder niet over ga uitweiden wegens mijn vreselijke nederlaag) en het voorbereidende werk op het stappen, liepen we de stad in. Hier kwamen we vrienden tegen waarmee werd besloten de rest van de avond op te trekken.
Na een gezellig drankje besloten we wat feestelijkere sferen op te zoeken. Het feestgedruis ging voort op een nieuwe locatie maar werd al gauw ruw verstoord door een enorme dame die met haar dikke reet in mijn rug stond te dansen. Jammer genoeg voor haar, had ze er niet op gerekend dat ik een gemene elleboog uitdeel. En na haar meerdere malen flink te hebben geraakt. Was dat probleem ook weer opgelost.
Dit incident mocht de pret niet drukken, want er waas leuk mannelijk volk in de omgeving. En ja ik zal verklappen dat ik een telefoonnummer heb, maar meer zal ik niet loslaten over dit gebeuren.
Helaas was de avond veel te snel voorbij en was het al heel snel weer ochtend. Een lekker ontbijt en een kop thee, dat was de afsluiting.

Ik kan alleen maar zeggen, ‘Dit gaan we heel erg snel nog eens doen, meiden.’

Wolkbreuk

2005-11-17T19:05:00.000+01:00

Drup.... drup..... drup...... drup.... drup, drup drup drup dr dr rdrdrrddrd

Ik fiets zo hard ik kan. Een wolkbreuk. Aaahh!!!
Beschermend druk ik mijn tas tegen me aan. Nee, niet nu! Waarom gaat het precies nu zo hard regenen? Wat heb ik misdaan!
Ik trap zo hard ik kan, en hang voorover op mijn fiets. Door de regen zie ik helemaal niets meer. ik probeer om me heen te kijken maar kijk tegen een stark gordijn van grijze streepjes aan.
Als ik het water in mijn nek voel lopen trek ik de kapuchon van mijn jas omhoog! Nu is mijn zicht nog meer bellemerd. Als ik al iets kon zien!
Terwijl ik voorover hang en probeer uit de bui te komen voel ik hoe mijn fiets onder me vandaan stuiterd. Mijn wiel draait weg en ik wordt met kracht van het zadel afgeslingerd.
terwijl ik mijn knieen pijnlijk openhaal aan fiets en weg, voel ik hoe mijn handen wegzinken in een flinke plas. Als ik nog niet nat genoeg was, dan was ik het nu wel.
Ik krabbel overeind en wreef over mijn pijnlijke handen en knieen. Nog steeds geschrokken probeer ik uit te vinden waardoor ik ben gevallen.
De zilveren lantaarnpaal 50 cm voormij staart me breed lachend aan.
Niet breder dan 15 cm. en ik heb het kreng vol geraakt.

Voorzichtig pak ik mijn fiets op. de regen trekt al langzaam weer weg en inmiddels kan je de weg weer zien. Het is net of iemand van bovenaf roept. 'Haha, ik heb je! My evil work is done.'

Lieve Sinterklaas

2005-11-16T17:27:00.000+01:00

Lieve Sint

Hoe gaat het met u?
Het is alweer bijna een jaar geleden dat ik u voor het laatst heb gezien.
Hoe was uw intocht?
Helaas heb ik hem niet gevolgd op de televisie, maar hij zal net als elk jaar weer spannend geweest. Hoe was uw rondrit door de stad Sneek?

Zoals u weet wordt dit jaar sinterklaas bij mijn familie op 2 December gevierd. Het is niet op uw verjaardag, of eigenlijk de avond voor uw verjaardag, maar helaas konden we geen andere avond organiseren.
Ik ben net als elk jaar weer dankbaar dat we ook dit jaar weer gezellig samen zullen zitten om in goede sferen uw verjaardag te kunnen vieren.
Ik moet u echter wel een vraag stellen. Denkt u dat het in u goede naam de bedoeling is dat onze familie een playbackshow gaat uitvoeren?
Begrijp me niet verkeerd, het idee, daar ben ik inmiddels aan gewend. Maar denkt u dat het werkelijk in bij uw verjaardag past? U bent tenslotte een heilige man?
Goed ik zal hier niet over zeuren, u krijgt al genoeg geklaag te horen van vele mensen, met zoveel wensen. Hoe houdt u zoiets vol? Het is maar goed dat u zoveel pieterbazen hebt om u bij te staan.

Voor ik mijn brief eindig wil ik toch nog een klein verzoek doen in uw richting. Ik heb namelijk mijn sterke vermoedens dat mijn oudste broer voor mij een surprise moet maken. Nu mag ik het plezier niet bederven, maar arme M. heeft meestal zo weinig tijd voor zijn surprise. Wat uitmond in veel zilverfolie, plakband en karton. waar meestal zus M. de dupe van is.
Zou u niet in al uw goedheid een geschenk aan M. kunnen sturen? Namelijk die van tijd en inspiratie? Daarmee maakt u inene twee mensen heel erg blij!
Al bij voorbaat hartelijk dank.

Ik wens u een heel fijn verblijf in Nederland toe en mocht ik u niet meer spreken dan vast een behouden vaart naar Spanje.

Veel liefs,

Gwennus

Idols

2005-11-15T20:28:00.000+01:00

Van het weekend keek ik Idols. Samen met vriendinnetje M. op de bank genieten van de show. De ene na de andere komt voorbij. vele mensen hebben zich extreem uitgedost om toch maar op tv te komen. Anderen zijn wat ingetogener en moeten het vooral van hun stem hebben.
Natuurlijk worden lang niet alle kandidaten behandeld. Alleen die speciale mensen, die iets hebben, of die te dom of te raar gekleed zijn. Die worden even in een flits tentoongesteld aan het grote publiek.

Nu vraag ik me iedere keer weer af, hoe het toch komt dat er zo ontzettend veel mensen meedoen aan Idols. En dan voornamelijk zoveel mensen die denken dat ze geweldig zijn, en echt werkelijk afschuwelijk zijn.
Waar komt deze arrogantie en zelf overschatting vandaan?
Ik snap dat werkelijk niet.

Heb jij jezelf wel eens overschat?